اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 309

روحانی خزائن جلد ۱۹ ٣٠٧ مواهب الرحمن واللحي الطويلة ۔ زالت قوة الملة وفقد سلطان الدين، وهم يبتغون زينة و ریشہائے دراز می نمائند قوت ملت و دین زوال پذیرفت وایشان زینت دنیا الدنيا وقرب السلاطين ۔ ثم مع ذالك لا حاجة عندهم إلى مجدد من الرحمن! و قرب پادشاهان را می جوئند باز با وجود این حال نزد ایشان ضرورت مجددی از خدا نیست وحسبهم أنفسهم حماة الدين وكماةَ الميدان ولما التصق بهم كثير من نجاسة و ایشان حامیان دین و مردان میدان بس اند و چون بسیاری از پلیدی الدنيا وعفونتها، وقذرها وعَذَرتها ، ذهب الله بنور عرفانهم، وتركهم دنیا و گندگی آن بایشان پیوست - خدا نور عرفان از ایشان بر بود و ایشان را في طغيانهم ۔ ما بقى فيهم دقة النظر وصحة الفراسة، وقوة تلقى الأسرار ولطافة در طغیانی بگذاشت در ایشان بار یکی نظر و صحت فراست و قوت دریافتن رازها و صفائی العقل والكياسة ۔ وأرى أن أبواب الهدى تفتح على غيرهم ولا تفتح عليهم عقل و دانش نمانده و می بینم کہ در ہائے ہدایت بر دیگران کشاده می شوند و برایشان به سبب لخبث القلوب، فإنهم قطعوا العُلَقَ كلها من المحبوب، وصعب عليهم استقصاء ٨٩ پلیدی دل باز نمی گردند زیرا که ایشان همه علاقه با از محبوب بریده اند۔ پس گران آمد برایشان الحقايق واستخراج الدقائق وحل المعضلات الدينية ۔ ومع ذالك هم الأمناء در یافتن حقیقت ها و برآوردن دقیقها و کشودن راز ہائے سربستہ دین و با این همه ایشان والصادقون والصالحون في أعين العامة، والأبرياء من كل ما ذكرنا في در چشم عوام امین و صادق و صالح و بری هستند از همه عیب که درین نوشته هذه الصحيفة فهذا إحدى المصائب على الملة، وليس الطاعون إلا نتيجة بیان کرده ایم پس این بلائے بزرگ است بر ملت و طاعون نتیجه این هذه التقاة، وثمرة هذه الحسنات ! ونرى أن هذه البلاد وشوارعها قد بولغ پرهیزگاری و بر این نیکی ها است و می بینم که کوچہ ہائے وراہ ہائے این شہر ہا