اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 274

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۷۲ مواهب الرحمن للناس من الله تعالى على رأس كل مائة نظرةً، فيرسل عبدًا من لدنه خلق خدا تعالی را برسر ہر صدی نظری است پس برائے اصلاح شمال از طرف خود لإصلاحهم رحمة، فكيف ينسى الله زمانا نزفت فيه عيون الهداية، بنده را می فرستند پس چگونه فراموش کند خدا تعالی آن زمانه را که خشک شد در و چشمہ ہائے ہدایت وسالت سيول الغواية؟ وما عندكم لطالب إذا استفاد، سوى الحديث ورواں شد سیل ہائے گمراہی ۔ ونزد شما چیست برائے طالبی که استفاده جوید بجز حدیثی که مشابه الذي شابة الجماد ۔ فذالك هو الهم الذي نفى عنى الكرى، وأذاب چیزی بے جان است پس ایس ہماں غم است که خواب من برد و گداخت کرد ۵۴ عظامي وجرحنى بالمدى فأراد الله أن يُحكم ما شاده، ويُظهر الدين استخوانہائے من و مجروح کرد مرا بکارد پس اراده کرد خدا تعالیٰ که محکم کند چیزی را که بنا کرد۔ و غالب کند دین را وصدقه وسداده وما كان عادته أن يتعلل بعلالة، ويقنع ببلالة و صدق و راستی اور واز عادت او ایس نیست که قناعت کند بچیزے اندک و کفایت کند باب اندک وما هو عندكم فهو أقل من بلة، وغير كاف لنَقْعِ غُلَّةٍ ۔ فأرسلني ربي و هر چه نزد شما است آن از تری کمترست و کافی نیست برائے نشانیدن تشنگی ۔ پس فرستاد مرا خداوند من لأهديكم إلى الماء المعين الغزير، فما لكم لا تعرفون القبيل من الدبير؟ تا ہدایت کنم شمارا سوئے آب صافی و بسیار پس چه شد شما را که نمی شناسید دوست را از دشمن ألا ترون الإسلام كيف غار ماؤه وغاب ضياؤه، ونزفت حياضه قبل آیا نمی بینید که چگونه آب اسلام فرو رفت و روشنی او غائب شد و خشک کرده شدند حوضہائے او قبل أن تُنوّر رياضه، وأحرق بساطه ومُزّق أنماطه؟ فلا قوة إلا بالله ! ونشكو إليه، از بینکہ شگوفہ آرند باغہائے او و سوزانیده شد بساط اور پس قوت نیست مگر بخدا و سوئے اوشکوہ وننتظر نصره نصر المبغى عليه۔ترون هذا الزمان ثم لا ترون يا فتيان، فهذا إحدى ماست و امید داریم یاری کردن خدا را همچنانکه او یاری مظلومان میکند می بینید ۔ ایس زمانہ را با زاے جوانان نمی بینید پس ایں