حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 735

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۳۵ ضميمه حقيقة الوحي۔ الاستفتاء يؤذى فما تشكو وما نَتَأَسَفُ كَلْبٌ فَيَغْلِى قلبه لعواء ۱۰۷ آزار می دهد مگر ما نه شکایت میکنیم و نه افسوس میکنیم زیرا که او سگے است پس دل او برائے عوعو کردن مے جو شد فالآن من يُحميه من إقذاء كحل العناد جفونه بعجاجة دشمنی پلک ہائے اور ابغبار کینہ سرمہ سا کرده است پس اکنون کیست کہ چشمہائے او را از غبار پر ہاند خَفْ قهر ربّ قادر مولائی يا لاعنى إن المهيمن يَنظُرُ اے ملامت کننده من خدا تعالی می بیند الحق لا يُصلى بنار خديعة راستی با تش مگر سوخته نمی شود از قہر مولائے من که قادر است خوف کن أني مِنَ الخفاش خسر ذكاء از نفرت شبپره هیچ نقصان آفتاب نیست إني أراك تميس بالخيلاء أنسيت يوم الطعنة النجلاء من می بینم که به ناز و تکبر خرامان می روی آیا آن روز را فراموش کردی که زخم فراخ خواهد کرد لا تتبعُ أَهْوَاءَ نفسك شقوةً يلقيك حُبُّ النفس في الخـوقـاء ہوائے نفس خود را از شقاوت پیروی مکن ترا محبت نفس در چاه خواهد انداخت فرس خَبِيتٌ خَفْ ذُرَى صهواتِهِ خَفْ أن تزلك عدو ذي عُدواء نفس تو اسپ پلید است از بلندی پشت او بترس إنَّ السَّمُوم لَشَرُّ ما في العالم در دنیا ز هر با بدترین چیزی است از این بترس که دویدن نا ہموا را وتر ابر زمین افگند ومن السموم عداوة الصلحاء و از زهر با بدتر عداوت صالحان است آذینی خبثًا فَلَستُ بصادق إن لم تمت بالخزى يا ابن بغاء* مرا بخباثت خود ایز ادادی پس من صادق نیم الله يخزى حزبكم ويُعزّني خدا تعالی گروه شما را رسوا خواهد کرد و مرا عزت خواهد داد اگر تو اے نسل بدکاران بذلت نمیری حتى يجيء الناس تحت لِوَائِي تا بعد یکه مردم زیر لوائے من خواهند آمد يا ربنا افتحُ بيننا بكرامَةٍ يَا مَن يرى قلبي ولب لحائی اے خدائے مادر ما بکرامت خود فیصلہ کن يا مَنْ أرى أبوابه مفتوحة اے آنکہ در ہائے او ر ا اے آنکہ دل مرا و مغز پوست مرا می بینی للسائلين فلا ترد دعائی برائے سائلان کشاده می بینم دعائے مرا رد مکن آمین ثم بعد ذالك كان مآل هذا العدو أنه مات بالطاعون خاسرا خائبًا، فاعتبروا يا أولى الأبصار۔ منه