حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 717

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۱۷ ضمیمه حقيقة الوحي۔ الاستفتاء بر عطوف مأمَنُ الغرماء ذو رحمة وتبرع وَعَطاءِ ۸۹ نیکی کنندہ مہربان جائے امن مصیبت زدگان صاحب رحمت و احسان و بخشش أحد قديم قائم بوجوده لم يتخذ وَلَدًا ولا الشركاء یکی است و قدیم است و قائم بالذات است نہ پسرے گرفت و نه شریکی دارد وله التفرد في المحامد كلها وله علاء فوق كل علاء و او را در تمام صفات بیگانگی است و او را بلندی بر هر بلندی است العاقلون بعالمين يرونهُ وَالعَارفون به رأوا الأشياء عقلمندان بذریعہ مصنوعات او را می بینند و عارفان بذریعہ او مصنوعات را مشاهده می نمایند هذا هو المعبود حقًا لِلوَرى فَردٌ وَحِيد مبدء الأضواء ہمیں معبود حق برائے مخلوقات است فر دست یگانہ و ابتدائے ہمہ نو ر ہا از دست هذا هو الحِبُّ الذي آثرتُهُ ربُّ الورى عين الهدى مولائي این همان محبوب است که او را اختیار کرده ام هاجت غمامة حبّه فكأنّها ابر محبت او بر انگیخت پس گویا آن ابر رب مخلوقات چشمہ ہدایت مولائے من ركب على عُسُبُورَةِ الحَدُواءِ بر ناقه با دشمال سواران هستند ندعوه في وقت الكروب تضرعًا نرضى به في شدة ورخاء و در نرمی و سختی با او خوشنود هستیم حوجاء الفته أثارت حرتي ففدى جناني صولة الحوجاء در وقت بیقراری ہاما او را می خوانیم با دگر دالفت او خاک ما پرانید پس دل من بر حمله آن با دگر دقربان شد أعطى فما بقيت أماني بعده غمرت أيادى الفيض وجه رجائي مرا چندان داد که آرزوئے دیگر نماند إنَّا غُمسنا من عناية ربنا و دست ہائے فیض اور وئے امید مرا بپوشید في النور بعد تمزق الأهواء ما از عنایت رب خود در نور غوطه داده شدیم و ہوا و ہوس پاره پاره شد محبت در جان من خمیر کرده شد و می بینم که دوستی در دل من می درخشد إن المحبة خمرت في مُهجتي وأرى الوداد يلوح في أهبائي إني شربت كؤوس موت للهدى فوجدتُ بعد الموت عين بقاء من برائے ہدایت کا سہ ہائے موت نوشیدم پس بعد از موت چشمه بقا یافتم حوجاء سہو کتابت معلوم ہوتا ہے۔ درست ھو جاء ہے جیسا کہ من الرحمن میں یہی شعر ھائے ھوز سے لکھا گیا ہے۔ (ناشر)