حقیقةُ الوحی — Page 305
۲۹۲ روحانی خزائن جلد ۲۲ ۳۰۵ حقيقة الوحى خدا خود سوزد آن کرم دنی را که باشد از عدوان محمد اگر خواهی نجات از مستی نفس بیا در ذیل مستان محمد اگر خواهی که حق گوید شنایت بشو از دل شنا خوان محمد اگر خواہی دلیلی عاشقش باش محمد بست برہان محمد سرے دارم فدائے خاک احمد دلم ہر وقت قربان محمد بگیسوئے رسول اللہ کہ ہستم شار روئے تابان محمد درین ره گر گشندم در بسوزند نتابم رو ز ایوان محمد یسے سہل است از دنیا بریدن بیاد حسن و احسان محمد فدا شد در رهش هر ذره من که دیدم حسن پنهان محمد دگر استاد را نامی ندانم که خواندم در دبستان محمد بدیگر دلبرے کارے ندارم مرا آن گوشه چشمی بباید دل دارم به پهلویم مجوئید من آن خوش مرغ از مرغان قدسم تو جان ما منور کردی از عشق دریغا گر دہم صد جاں دریں راہ ۲۹۳ چه هیت ها بدادند ایں جواں را رہ مولے کہ گم کردند مردم که هستم گشته آن محمد نخواهم جز گلستان محمد که بستیمش بدامان محمد که دارد جا به بستان محمد فدایت جانم اے جان محمد نباشد نیز شایان محمد که ناید کس به میدان محمد بجو در آل و اعوان محمد