براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 18
روحانی خزائن جلد 1 ۱۸ براہین احمدیہ حصہ اول آن رحیم و رحم حق را آیتے آن کریم و جود حق را مظہرے آن رخ فرخ که یک دیدار او زشت رو را میکند خوش منظرے صد درون تیره را چون اختری آن دل روشن که روشن کرده است آن مبارک ہے کہ آمد ذات او رحمتے زان ذات عالم پرورے احمد آخر زمان کز نور او شد دل مردم زخور تابان ترے از بنی آدم فزون تر در جمال و از لالے پاک تر در گوہرے بر لبش جاری زحکمت چشمه در دلش پر از معارف کوثری بہر حق دامان از غیرش برفشاند ثانی او نیست در بحر و بری آن چراغش داد حق کش تا ابد نے خطر نے غم ز بادِ صرصرے پہلوان حضرت رب جلیل بر میان بسته از شوکت خنجری تیر او تیزی بهر میدان نمود تیغ او ہر جا نمودہ جو ہرے کرد ثابت بر جهان عجز بنان وانموده زور آن یک قادری تا نماند بے خبر از زور حق بت ستاؤ بت پرست و بت گرے عاشق صدق و سداد و راستی دشمن کذب و فساد و هر شرے خواجه و مر عاجزان را بنده بادشاہ و بے کسان را چاکرے آں ترجمہا کہ خلق از وی بدید کس ندیده در جهان از مادری از شراب شوق جانان بیخودی روشنی از وی بہر قومی رسید در سرش برخاک بنہادہ سرے نور او رخشید بر هر کشوری آیت رحمن برائے ہر بصیر حجت حق پر ہر دیدہ ورے ناتوانان را برحمت دستگیر خسته جانان را به شفقت غمخوری حسن روکش به زماه و آفتاب خاک کوئش به ز مشک و عنبری