براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 372
روحانی خزائن جلد 1 ٣٧٠ براہین احمدیہ حصہ چہارم ۳۱۷ کہ بولیوں میں ہمیشہ صدہا طرح کے تغیر و تبدل خود بخود ہوتے رہتے ہیں جن بقیه حاشیه نمبراا به این محبت ذره امکان لا ابالی فتاده زان یار مردگان را ہے کشی به کنار به و و از دل افگندہ خدائے یگان فارغی زان جمال و زان گفتار از دلآرام زنده بیزار کس شنیدی که قانع از یارست عشق و صبر این دو کار دشوارست آنکه در قعر دل فزود آید تو دل خود به دیگران داده این بود حال و طور عاشق زار عاشقان را بود از صدق آثار تاز تو هستی ات بدر نرود پائے سعیت بلند تر نرود یار پیدا شود در ان هنگام تا نه سوزی زسوز و غم نہی دیده از دیدنش نیا ساید یکسر از یار فارغ افتاده این بود قدر دلبر اے مردار اے سیه دل ترا بعشق چه کار تخم شرک از دل تو بر نرود دل بسر نرود تا ترا دور کہ تو گردی نهان خود به تمام تا نمیری از موت ہم رہی چیست آن هرزه جان و تن که نسوخت آتش اندر دلے بزن که نسوخت کلبه جسم خود بکن برباد چون نمی گردد از خدا آباد پائے خود را جدا کن از تن خویش چون نگیرد رہے صداقت پیش یچ چیزے چو ذات پیچون نیست جگرے خون شود کز و خون نیست گنجہائے جہان فدائے نگار به ز صد گنج خاک پائے نگار هرچه از دست او رسد آن به خار او از هزار بستان به ذلت از بهر او ز عزت به قلت از بهر او ز کثرت به مردن از بهر او حیات مدام صد لذائذ فدائے آن آلام اے کہ در کوئے دلستان گذرے با وفا باش در ز جان گذرے صادقا نے کہ طالب یار اند جانفشانان ز بهر دلدار اند