براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 129
روحانی خزائن جلد 1 ۱۲۷ براہین احمدیہ حصہ دوم پاک از دخل غیر منزل دل یار کرده بجان و دل منزل دین و دنیا بکار او کردند بر درش اوفتاده چو گردند ریزه ریزه شد آبگینه شان ہوئے دلبر دید ز سینه شان نقش هستی بشست جلوه یار سرزد آخر نجيب دل دلدار گر برآرند شعلہ ہائے درون رور خیزد ز تربت مجنون نے ز سر ہوش نے ز یا خبرے در سر دلستان بخاک سرے ہر کسے را بخود سروکاری کار دل دادگان بدلدارے ہر کسے را بعزتِ خود کار فکر ایشان همه بعزت یار تو سر خویش تافته از دین حاصل روزگار تو در عناد سر کشیده بناز و فساد افتاده و کبر بر و ریا ہمہ کین داد و دانش از دست خود داده و از تدین نهاده بیرون پا چون خدا ات نداد نور درون عقل و ہوش تو جملہ گشت نگون کفر گوئی عبادت انگاری فسق ورزی ثواب پنداری صد حجابت بچشم خویش فرا باز گوئی که آفتاب کجا بینی پیش جان ما سوختی بکوری خویش پرده بردار تا به تافتی سر ز منعم و منان این بود شکر نعمت اے نادان دل نهادن درین سرا چه دون عاقبت می کند ز دین بیرون ترک کوئے حق از وفا دورست دانی و باز سرکشی از دی دل بغیرے مدہ کہ غیورست این چه برخود ستم کنی ہے ہے ہرچہ غیرے خدا بخاطر تست آن بت تست اے بایمان سست الله له