آریہ دھرم — Page 113
روحانی خزائن جلد ۱۰ ۱۱۳ بسم الله الرحمن الرحیم نحمده و نُصَلَّى عَلَى رَسُوْلِهِ الْكَرِيمِ جاں فدائے آنکہ او جاں آفرید دل شار آں کہ زوشد دل پدید جال از و پیداست زین می جویدش گر وجودِ جاں نبودی زو عیاں ربنا الله ربنا الله گویدش کے شدے مہر جمالش نقش جاں جسم و جاں را کرد پیدا آں لگاں زین دود دل سوئے اوچوں عاشقاں اونمک ها ریخت اندر جان ما جان جان ماست آن جانان ما ہر وجودے نقش ہستی زو گرفت جان عاشق رنگ مستی زو گرفت ہر کہ نزدش خود بخود جانی بود او نه دانا سخت نادانی بود گر وجود ما نہ زاں رحمن بدے جان ما با جان او یکساں بدے آنکه جان ما بجانش همسر است جائے ننگ و عار نے پرمیشر است سیر مفہوم خدائی قدرت است منکر آن لائق صد لعنت است گرندانی صدق این گفتار را ہم زنانک بشنو این اسرار را گفت هر نورے زنور حق بتافت ہر وجود ے نقش خود زاں دست یافت وید میگوید کہ ہر جاں چوں خداست خود بخود نے کردہ رب الوری است آنکه کرد از کذب قومی را رها لیکن این مرد خدا اہل صفا یعنی با دانا نک ست بچن