انجام آتھم

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 272 of 448

انجام آتھم — Page 272

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۷۲ مكتوب احمد بر این دعوی آن سنت خدا گواه است اے حاسد من بغضب و نائرہ آتش بمیر إنا نرى كل العلى من ربنا ما همه بلندی ها از خدائے خود می بینم ۲۷۲ هل تطمع الدنيا مذلة صادق هيئات ذاك تخيل السفهاء آیا دنیا این طمع می دارد که صادقے ذلیل گردد این کجا ممکن است بلکه این خیال ساده لوحان است إن العواقب للذى هو صالح والكرة الأولى لأهـــل جــــفاء انجام پیکار ہا برائے نیکو کاران است و غلبہ اول برائے ظالمان است شهدت عليه خصيم ، سُنَّةُ رَبِّنا في الأنبياء وزمرة الصلحاء که در انبیاء و نا ئبان انبیاء مانده مت بالتغيظ والـلـظـي يـا حـاسـدى إنا نموت بعزة قعساء که ما با عزت پائدار خواهیم مرد والخلق يأتينا لبغي ضياء و مردم برائے طلب روشنی نزد ما خواهند آمد هم يذكرونك لاعنين وذكرنا في الصالحات يُعَدُّ بعد فناء اوشان ترا به لعنت یا دخواهند کرد و ذکر خیر ما از جمله نیکی با شمار کرده خواهد شد با هل تَهْدِمَنَّ القصر قصر إلهنا هل تُحرقن ما صنعه بنائی آیا تو محل خدا را مسمار خواهی کرد آیا تو چیزی را خواهی سوخت که ساخته بانی من است حاسدان می خواهند که بخت ما بسر در افتد حالانکه ما نعمت ها بر نعمت ها می چشیم امر مرا امرے مشتبہ مدان يرجون عشرةَ جَدّنا حسداؤنا ونذوق نعماءا على نعماء لا تحســـــن أمرى كأمر غمة جاءت بك الآيات مثل ذكاء جاءت خيار الناس شوقا بعدما | مردمان نیک نزدم آمدند طاروا إلى بألفة وإرادة سوئے من بالفت وارادت پرواز کردند و ہمچو آفتاب تر انشا نها رسیده اند شموا رياح المسك من تلقائي بعد زانکہ خوشبوئے مشک از جانب من شمیدند كالطَّيرِ إِذْ يَأوي إلى الدَّفُواءِ مثل آن پرندہ کہ سوئے درخت بزرگ پناه می گیرد لفظت إلى بلادنا أكبادها مابقى إلا فضلة الفضلاء دیار ما جگر گوشہ ہائے خود سوئے ما افگند أو من رجال الله أُخْفِى سرهم یا آن مردانے کہ ہنوز را ز ایشان پوشیده داشته اند ظهرت من الرحمن آيات الهدى از خدا تعالیٰ نشانها ظاهر شدند أما اللئام فينكرون شقاوة مگر لئیمان از بد بختی انکار می کنند هم يأكلون الجيف مثل كلابنا | اوشان ہمچو سگ ہائے ما مر دار می خورند و بجز آن مردم دیگری نماند که فاضلان را همچو فضله اند یا توننی من بعد كالشهداء ایشان بعد زین مثل گواهان خواهند آمد سجدت لها أمم من العرفاء و عارفان بمشاهده آن خدا را سجده کردند لا يهتدون بهذه الاضواء باین روشنی با هدایت نمی پذیرند هم يشرهون كأنسر الصحراء اوشان حریص مردار ہمیچو گرس بیابان اند