انجام آتھم — Page 209
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۰۹ مكتوب احمد تَوَفَّى كَاذِبًا رَبِّ غَيُورٌ وَمَا آوَاهُ أَحَدٌ مِّنْ مَّوَالِي خدائے غیور دروغ گو را بمیرانید و هیچکس از دوستان اور ا در پناه خود نیاورد تُوُفِّيَ وَالسُّيُوفَ مُسَلَّلَاتُ عَلَى أَمْثَالِهِ مِنْ ذِي الْجَلَالِ او بمر دو شمشیر ها بر امثال او از خدا تعالیٰ کشیده هستند تَجَلَّى صِدْقُنَا وَالصِّدْقُ يَجْلُو فَاشْرَقْنَا كَاشْرَاقِ اللَّالِي صدق ما ظاهر شد و صدق چیزیست که با لضر ور روشن میشود پس ہمچو در ہائے تابان درخشیدیم فَلَا تَعْجَلُ عَلَيْنَا يَا ابْنَ ضِغْنٍ وَخَفْ سُوءَ الْعَوَاقِبِ وَالْمَالِ پس اے انسان کینہ ور بر ما جلدی مکن و از سوء انجام وسوء خاتمه بترس نَزَلْنَا مَنْزِلَ الْأَضْيَافِ مِنْكُمْ فَنَرْجُو أَنْ تَقُولُوا لِي نَزَالِ ما همچو مهمانان نز دشما فرود آمدیم پس امید داریم که بگوئید که نزد ما فرود آ وَلِي فِي حَضْرَةِ الْمَوْلَى مَقَامٌ وَشَأْنٌ قَدْ تَبَاعَدَ مِنْ خَيَالِ و مرا در حضرت مولیٰ کریم مقامی است و شانی است که از خیالها برتر است وَصَافَانِي وَوَافَانِي حَبِيبِي وَأَرْوَانِي بِكَأْسَاتِ الْوِصَالِ و دوست من با من محبت صافی کر دو نز دم آمد و مرا با جامہائے وصال سیراب کرد أَرَانِي الْحُبُّ مَوْتِي بَعْدَ مَوْتِي وَانْأَى تُرْبَتِي فَبَدَا زُلالِي محبت الہی مرا مرگ من بعد مرگ من بنمو دو خاک مرا از من دور کرد پس آب زلال پیدا شد وَجَدْنَا مَا وَجَدْنَا بَعْدَ وَجُدٍ وَاقْبَالِي أَتَى بَعْدَ الزَّوَالِ هر چه یافتیم از غم واندوه یافتیم و اقبال من بعد زوال من آمد إِذَا أَنْكَرْتُ مِنْ نَفْسِي بِصِدْقٍ فَوَافَانِي حَبِيبِي رَوْحُ بَالِي در وقتی که من از نفس خود انکار کردم پس دوست من و آرام جان من نزدم آمد ۲۰۹