انجام آتھم

انجام آتھم — Page 160

روحانی خزائن جلد ۱۱ ١٦٠ مكتوب احمد ١٦٠ أليس الزمان كليل أرخى سدوله، والدين كغريب فقد عُزُهُوله؟ أتخافون عند قبولي آیا زمانه بدان شب نمی ماند که پردہ ہائے خود فرو هشته باشد و آیادین بدان مسافرے نمی ماند که شتر خود را بچرا گذاشته أن تفقدوا ما حيز مغنمًا، أو تُضيعوا الفضل الذي صار بالنشب توأما ؟ كلا۔۔ إنه ظن گم کرده باشد آیا وقت قبول کردن من شما را این اندیشه است که آن غنیمتنها که جمع کرده اید مفقود خواهند شد یا آن لا يليق بأهل العلم والمعرفة، والعزة كلها لله في هذه والآخرة۔ إن الرجال لا يخافون فضیلت را ضائع خواهید کرد که با مال توام گشته - هرگز چنین نیست بلکه این ظنی است که اہل علم و معرفت را می شاید ولو ذُبحوا بالمدى، أو نزع عنهم ثوب المحيا ۔ و عزت همه خدا راست چه در این عالم و چه در آخرت مردان نمی ترسند اگر چه با کارد با ذبح کرده شوند یا جامه حیات أما تسلّت عماياتكم إلى هذا الزمان؟ وما لى أجد كل أحد منكم ألوى في الكلام از تن شان کشیده شود۔ آیا تا این وقت کور یہائے شما دور نشده و چه سبب است که هر یکی را از شما در کلام و بیان والبيان؟ وتعلمون أننى ما جئت بمفتريات كأهل الفسق والهنات، وما فتحت عليكم جنگجو می یابم - و میدانید که من همچو فاسقان و بدکاران چیز ہائے افتراء کردہ نیاورده ام۔ و بر شما باب البدعات، بل هو حسرات عليكم بعد الممات۔ فأين آذان تسمعون بها؟ وأين دروازه بدعات نکشادم بلکه این کارو بار من بعد از مردن بر شما حسرتهاست پس کجا آن گوشها هستند که أعين تبصرون بها؟ وأين قلوب تفقهون بها؟ وما لكم لا تتركون الخرافات المتدلسة بدانها بشنوید و کجا آن چشم با هستند که بدانها به بینید و کجا آن دلها هستند که بدانها فهمید - و چه شد شما را که آن ولا تقبلون الجواهر النفيسة؟ تمنعون المسلمين من المساجد، وتعظمون الدنياكم خرافات را ترک نمی کنید که در تاریکی افتاده اند و جواهر نفیسه را قبول نمی کنید - مسلمانانرا از مساجد منع می کنید ۔ و برائے أهل العساجد حصحص الحق فلا تقبلون، وتبين الرشد فلا ترجعون دنیائے خود اہل زر را تعظیم می کنید - حق ظاهر شد مگر شما قبول نمی کنید و رشد پیدا شد مگر شمار جوع نمی کنید -