اَلھُدٰی — Page 168
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۶۸ اعجاز المسيح ١٦٣) هذه الأمة على قدم أحمد الأول الذي هو سيد الكائنات۔ بر احمد که او سید کائنات است ۔ قدم آن ليفهم أن الدعاء استجيب من حضرة مستجيب الدعوات۔ تا فهمیده شود که این دعا که در سوره فاتحه کرده شد در حضرت احدیت قبول شده است وليكون ظهوره للاستجابة كالعلامات۔ فهذا هو المسيح و تا ظهور آں احمد برائے قبول شدن دعا مثل علامات باشد۔ پس ایں ہمہاں مسیح است الذي كان وُعِد ظهوره في آخر الزمان۔ مكتوبا في که وعده ظهور او در آخر زمان بود که نوشته شده بود در سوره فاتحه و در قرآن الفاتحة وفي القرآن۔ ثم في هذه الآية إشارة إلى أن العبد باز دریں آیت اشارت است سوئے اینکه بنده را ممکن نیست لا يمكنه الإتيان بالعبودية۔ إلا بتوفيق من الحضرة حق عبادت بجا آوردن مگر بتوفیق حضرت احدیت۔ الأحدية۔ ومن فروع العبادة أن تحب من يعاديك۔ كما عبادت این است که دشمن خود را دوست داری چنانکه دوست میداری نفس خود را تحب نفسك وبنيك۔ وأن تكون مقيلا للعثرات۔ و پسران خود را و اینکه از لغزشهای مردم در گذر کنی و از خطا ہائے ایشاں متجاوزا عن الهفوات۔ وتعيش تقيا نقيا تجاوز کنی و اینکه زندگانی تو پاک و بے لوث باشد سلامت باشد سليم القلب طيب الذات۔ ووفيًّا صفيًّا مُنزّها عن ذمائم دل از عیب ها و پاک باشد ذات از پلیدیها و وفا کننده با صفا پاک از بد عادات با و از شاخہائے