اَلھُدٰی — Page 167
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۶۷ اعجاز المسيح أيامه غُرَرًا۔ وكلامه دُرُرًا ۔ ووجهه بدرًا۔ ومقامه صدرًا۔ (۱۲۳) و و روز ہائے او روشن و کلام او مرواریدها و روئے او ماہ چاردہ۔ ومن ذل لله في صلواته أذل الله له الملوك۔ و مقام او پیش از همه و هر که فروتنی را اختیار کند در نماز فروتنی می کنند يجعل مالكا هذا المملوك۔ ثم اعلم أن الله برائے او بادشاہاں مالک خواهد کرد این مملوک را۔ حمد ذاته أولا فى قوله " اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعُلَمِينَ " ۔ باز بدان که تعریف گفت اللہ تعالی ذات خود را نخستین در قول او له الحمد لله ثم حث الناس على العبادة بقوله رب العالمین باز ترغیب داد مردم را بر عبادت بقول او " إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ۔۔۔ ففى هذه إشارة إلى أن ایاک نعبد و ایاک نستعین ۔ پس دریس اشاره است العابد فى الحقيقة۔ هو الذى که عابد در حقیقت ہماں شخص است که تعریف خدا تعالی کند يحمده حق الحمدة۔ فحاصل هذا الدعاء والمسألة۔ أن چنانکه حق است۔ پس حاصل این دعا و درخواست این است که يجعل الله أحمد كل من تصدى للعبادة۔ وعلى خدا عبادت کننده را احمد بگرداند۔ و بناء علیہ هذا كان من الواجبات۔ أن يكون أحمد في آخر واجب بود که در آخر امت احمدے ا الفاتحة : ٢ ٢ الفاتحة : ٥ پیدا شود