البلاغ

البلاغ — Page 456

روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴۵۶ ترغيب المؤمنين بانواع الحيلة۔ بل اصبروا و غيضوا دموعكم المنهلات۔ ولا تذكروا ما | و پیچ بدی را به حیله مخواهید بلکه صبر کنید و اشکهائی روان را از روان شدن باز دارید و قيل من الجهلات۔ وادفعوا بالتي هی احسن و انسب بشان الشرفاء۔ آنچه عیسائیان بیهود گیها کرده اند ذکر آں نکنید ۔ و جزائے بدی به نیکی دهید چنانچہ طریق ولا تسعوا الى المحاكمات بالصراخ والبكاء۔ و ان لنا كل يوم غلبة | شریفاں است و سوئے حکومتها بفریاد و گریه مدوید و مارا هر روز بدلائل قاطعه غلبه است و بالادلة القاطعة و سطوة دامغة بالبراهين اليقينية۔ فلا يحتقر ديننا عند حمله براهین یقینیه است که سر را بشکند پس نز د عقلمندان دین ما حقیر شمرده نمی شود و از تحقیر العقلاء۔ ولا يحقر بتحقير السفهاء۔ فالرجوع الى الحكومة | نادانان حقیر نتواند شد پس سوئے حکومت ہا ہمچو زنان نوحہ کننده رجوع کردن امریست که كالنائحات ۔ امر لا يعدّه غيور من المستحسنات۔ و ليس هذا العدو مستحسن نیست و این شخص دشمن واحد نیست تا بعد سزا د هانیدن او با رام نشینیم بلکه همچو ا و بسیا را ند بواحد فنستريح بعد نكاله۔ بل نرى كثيرًا من امثاله۔ لهم اقوال كاقواله۔ که سخن او شاں مثل سخن اوست ـ و پیمانه مثل پیمانه اوست و پیچ شہرے از شہر ہائے ایں ملک و مكال كمثل مكاله۔ و لم يبق بلدة و لا مدينة من مدائن هذه البلاد الا | چناں نیست که دراں این مردم نازل نشده باشند و در زمینها برائے فساد خیمه ها زدند و در نزلوا بها و تخيّموا للفساد في الارضين وكانوا في اول زمنهم اول زمانہ ایں مردم چنیں بودند کہ زاہدانہ زندگی بسر کر دندے و موحدا نہ عقیده داشتندے و يتزهدون و يوحدون و یروضون انفسهم و يراوضون۔ و يكفون الالسن نفسہائے خود را ریاضت دا دندے و نرمی اختیار کر دندے و زبانها را از بد گفتن بند داشتند ی ولا يهذون ۔ ثم خلفوا من بعدهم خلف عدلوا عن تلك الخصلة۔ و وژاژ خالی نکردندے۔ پس بعد ایشاں نا اہل نا خلف پیدا شدند که ازیں خصلت و