البلاغ

البلاغ — Page 438

روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴۳۸ ترغيب المؤمنين مالوا الى الردّ على تلك الاوهام۔ و حسبوه من واجبات الاسلام۔ فالذين | دیگر سوئے رڈ آں کتاب مائل شدند و این امر رڈ کردن را از واجبات اسلام دانستند ۔ پس آنانکه مرافعه را یعنی استغاثه را اختاروا الترافع عرضوا شكواهم على حضرة نائب الدولة۔ و ارسلوا ما كتبوا | پسند داشتند ایشان این شکوه را بحضرت نائب دولت بردند و عریضه که برائے این کار طیار کرده بودند فرستادند و لهذه الخطة۔ و الفريق الثانى توجّهوا الى ردّ الكتاب۔ والآخرون وجموا من فریق ثانی سوئے رڈ کتاب متوجه شدند و دیگران که بودند از غم و درد خاموشی اختیار کردند و هم چنین در عملها و رائے ہا الاكتياب و کذالک اختلفوا فى الاعمال و الأراء واستخلص كل احد ما اختلاف کردند و هر یکی همان طریق عقل را اختیار کرد که ارادۂ غیبی اور اہدایت فرمود ۔ پس چیزے کہ ضرورت آں هدى اليه من الدهاء۔ فالذي أشرب حسّى۔ و تلقفه حدسي۔ ان الاصوب طريق من محسوس کردم و فراست من او را از غیب یافت آن این بود که از همه تدابیر رڈ کتاب آں نو عیسائی ضروری و قریب الرد و الذبّ۔ لا الاستغاثة ولا السبّ بالسبّ۔ واني اعلم بلبال المسلمين۔ وما بصواب است این مناسب نیست که نالش کنیم یا دشنام بعوض دشنامها دهیم و من خوب میدانم که مسلمانان ازیں عرى قلوب المؤمنين من السن الموذين ولكنى ارى الخير في ان نجتنب کتاب چه بی قراری ها می دارند و مرا خوب معلوم است که از ایذائی این موذی بر دل مسلمان چه طاری است مگر المحاكمات۔ ولا نوقع انفسنا في المخاصمات و نتحامى اموالنا من غرامات من در ہمیں امر خیر می بینم کہ ماسوئے محکمہ ہا و عدالت با رجوع نکنیم و نفسہائے خود را در خصومتها میفکنیم و مالہائے التنازعات و اعراضنا من القيام امام القضاة۔ ونصبر على ضجر اصابنا ۔ و غم خود را از تاوانہائے تنازعہا نگہداریم - وعز تہائی خود را از ایستادن پیش حاکماں محفوظ داریم و بر غمی که برسد صبر کنیم اذابنا ۔ ليعدمنا مبرة عند احكم الحاكمين۔ و ما نسينا ما رأينا من جور و عسف۔ و براند و ہے کہ بگداز دشکیبائی بنمائیم تا این کار از مانز داحکم الحاکمین نیکی شمرده شود و ماجور و ظلم را فراموش نکردیم - و اي حرّ رضى بخسف ۔ و قد او ذيـنـا فـي ديـنـنـا الـقـويـم و رسولنا الكريم۔ و کدام آزاد است که بذلت راضی شود و مارا در دین درست ما و رسول بزرگ ما ایذا داده شد۔