البلاغ

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 437 of 630

البلاغ — Page 437

روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴۳۷ ترغيب المؤمنين جراحة مؤلمة ۔ و قرحة غير ملتئمة ۔ و ظنوا انهم من المجرمين۔ ان لم ينتقموا جراحتے رسید ۔ وزخمے کہ قابل التیام نیست ۔ و گمان کردند که اوشاں گنہگا را ند ۔ اگر از وانتقام نگیرند كالمؤمنين المخلصين۔ وذكروا بها ايام الاولين۔ ولو لا منعهم ادب السلطنة | و روز ہائے گزشتہ را یاد کردند ۔ و اگر اوشان را ادب سلطنت احسان کننده و عنا یتہائے دولت المحسنة۔ وتذكر عنايات الدولة البرطانية۔ لعملوا عملا كالمجانين۔ برطانیہ یاد نیا مدے پس ہمچو دیوانگان کا رے کر دندے و پیچ شک نیست که این نادان در کلمات | ولاشك ان هذا السفيه اعتدى في كلماته۔ و اغرى العامة بجهلاته۔ و جاوز ﴿٢٦﴾ خود از حد تجاوز کرده است ۔ و بجہالت ہائے خود عامه مردم را مشتعل را مشتعل کرد و همچو غلو کنندگان از حد الحد كالغالين فلاجل ذالك قد هاجت الضوضاة و ارتفعت الاصوات۔ و بیرون شد ۔ پس برائے ہمیں شور ے برخاست ۔ وآ وا ز ہا بلند شد - و مردم گریه کننده فریا د کردند تضاغي الناس برنة النياحة۔ و اشتعل الطبائع من هذه الوقاحة۔ و ملأ الجرائد وازیں بے شرمی در طبیعت با اشتعال پیدا شد - و اخبار ها ازین تذکرہ ہا پر شدند و هر یکے ہمچو بتلك الاذكار ۔ و قام كل احد ككُماة المضمار۔ بما آذى كالمعتدين۔ دلیر میدان بوجہ دلا زاری آن شخص برخاست - - والحاصل انه افترای و تجرّم و اراد ان يستأصل الحق و يتصرم۔ و حاصل کلام این است که آن شخص افترا کر دو معصومی را بگناه منسوب کر دو خواست که بیخ کنی حق کند و اسبل غطائًا غليظا لاغلاط الناس ۔ و اراد أن يُطفئ انوار النبراس ۔ فنهض آنرا منقطع کند و برائے مغالطہ دہی مردم پردہ غلیظ آویخت و بخواست کہ نو ر ہائے چراغ را بمیراند پس مسلمانان المسلمون مستشيطين مشتعلین و صاروا طرائق قددا زاعقين مغتاظين۔ فذهب | در غضب و خشم بخاستند و در باره تدارک شرآن شخص در رائے ہائے خود متفرق شدند بحالیکه فریاد کنندگان و خشمناک بعضهم الى ان يبلغ الامر الى الحكام۔ ويترافع لغرض الانتقام۔ والآخرون بودند ۔ پس رائے بعض مردم این شد که این امر را تا حکام رسانیده شود و بغرض انتقام نالش کرده شود لیکن مردمان