آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 537
روحانی خزائن جلد ۵ ۵۳۷ آئینہ کمالات اسلام " من سوء أعمالهم و ظلموا من أيدى الخالصة و إخوانهم و كانوا ﴿۵۳۷ يستشرفون وقت حکومتک کاستشراف الصائمين هلال العيد، و يرقبون عنایتک رقبة الحبلى ولادة الابن السعيد۔ و كانوا بقدومك يستفتحون۔ وقد مضت عليهم ايام كانوا في حلل إمارات و بعصى اختيارات فيلوعهم في بعض الاوقات ادكار هذه الدرجات، فان قلع العادات من المشكلات۔ و ما قلت لك الا نصحا و انما الاعمال بالنيات۔ و والله ان الخير كله في اكرامهم و ردّ عزتهم اليهم ببعض المناصب والعطيات، و ما أرى خيرًا في حيل استيصالهم و قتلهم كالحيات، و ما كان لنفس ان تموت او تنفى من الارض الا بحكم رب السموات۔ فأشفقى عليهم ايتها المليكة الكريمة المشفقة احسن الله الیک وا عفی عنی ان رایت مرارة قولى فان الحق لا يخلو من المرارة والعفو من كرام الناس ترجمه : و خوار داشته و از جا برده شوند و در حقیقت نمی شود که نفسی از نفوس جز حکم خدا بمیر دیا از ملک اخراج کرده شود ۔ بر این ضعیفان رحمے بفرما و اگر در قول من تلخی رفته با شد عفو و در گذر بکن زیرا که حق پیوسته مخلوط به مرارت می باشد و بزرگان از زلات اغماض می کرده اند - می بینم کار مسلمانان بجائے رسیده است که از شدت فقر و بیچارگی در ملک امرا جز خشت و سنگ نمانده ۔ سر با از عمامہ و دستار بر ہنہ شد ہ وا ز ا ثاشته البیت بہت رہن جز کوزه سفالین در دست ندارند - وقتے از اوقات بود که خدم و حشم و متاع و تماش داشتند و امروز جز دست و پائے آنها خادم آنها نمی باشد - از دست گردش روزگار و روز افزونی صعوبات وانسداد راہ ہائے