آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 25
روحانی خزائن جلد ۵ ۲۵ آئینہ کمالات اسلام من نمیدانم چه دردی بود و اندوه و غمے کا ندران غاری در آوردش حزین و دلفگار ﴿۲۵﴾ نے زتاریکی توحش نے ز تنہائی ہر اس نے زمر دن غم نہ خوف کر دے نے بہیم مار کشته قوم و فدائے وم و فدائے خلق و قربان جہان نے بجسم خویش میلش نے بہ نفس خویش کار لیل و نہار نعرہ ہا پر درد میزد از پئے خلق خدا شد تضرع کار او پیش خدا سخت شوری بر فلک افتاد زان عجز و دعا قد سیال را نیز شد چشم از غم آن اشکبار آخر از عجز و مناجات و تضرع کردنش شد نگاه لطف حق بر عالم تاریک و تار در جهان از معصیت ها بود طوفان عظیم بود خلق از شرک و عصیاں کو روکر در هر دیار ہمچو وقت نوح دنیا بود پر از هر فساد پیچ دل خالی نبود از ظلمت و گرد و غبار صلی اللہ علیہ وسلم مرشیاطین را تسلط بود بر هر روح و نفس پس تجلی کرد بر روح محمد کردگار منت او بر همه سرخ و سیاہی ثابت است آنکہ بہر نوع انسان کرد جان خود شار یا نبی اللہ لب تو چشمه جان پرور است یا نبی الله توکی خورشید رہ ہائے ھدی بے تو نآرد رو برا ہے عارف پر ہیز گار یا نبی اللہ توئی در راه حق آموزگار آن یکی جو کد حدیث پاک تو از زید و عمر و و آن دگر خود از دهانت بشنود بے انتظار زنده آن شخصی که نوشد جمعه از چشمه ات زیرک آن مردیکه کرد است اتباعت اختیار