آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 24
روحانی خزائن جلد ۵ ۲۴ آئینہ کمالات اسلام ۲۳) آنکه دارد قرب خاص اندر جناب پاک حق آنکه شان او نه فهمد کس ز خاصان و کبار احمد آخر زمان کو اوّلین را جائے فخر آخرین را مقتدا و ملجا و کیف و حصار بست درگاه بزرگش کشتی عالم پناہ کس نگردد روز محشر جز پناهش رستگار از همه چیزی فزون تر در همه نوع کمال آسمانها پیش اوج همت او ذره وار مظہر نورے کہ پنهان بود از عہدِ ازل مطلع شمسی که بود از ابتدا در استنار صدر بزم آسمان و حجة الله بر زمین ذات خالق را نشانے بس بزرگ و استوار ہر رگ و تار وجودش خانه یار ازل هردم و هر ذره اش پر از جمال دوستدار حسن روئے او به از صد آفتاب و ماہتاب خاک کوئے او به از صد نافہ مشک تتار هست او از عقل و فکر و و هم مردم دورتر گئی مجالِ فکر تا آن بحر ناپیدا کنار روح او در گفتن قول بلی اول کسے آدم تو حید و پیش از آدمش پیوند یار اشارہ سوئے الست بربكم قالوا بلى یعنی پیدا کننده توحید بعد از گمشدن آن جان خود دادن پئے خلق خدا در فطرتش جان نثار خسته جانان بیدلان را غمگسار اندر آن وقتے کہ دنیا پر ز شرک و کفر بود هیچکس را خون نشد دل جز دل آن شهر یار هیچکس از خبث شرک و رجس بت آگه نه شد این خبر شد جان احمد را که بود از عشق زار کس چه می داند کر ازان ناله ها باشد خبر کان شفیعی کرد از بهر جهان در گنج غار