درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page 196

18) اے خالقِ ارض و سما اے خالق ارض و سما بر من در رحمت کشا ay khaaliqe arzo samaa bar man dare rehmat koshaa دانی تو آں درد مراکز دیگراں پنہاں کنم daani too aan darde maraa kaz deegaraaN pinhaaN konam اے خالق ارض و سما! مجھ پر در رحمت کھول تو میرے اس درد کو جانتا ہے جسے میں اوروں سے: اوروں سے چھپاتا ہوں از بس لطیفی دلبرا در هر رگ و تارم در آ az bas lateefi dilbaraa dar har rago تا چون بخود یا بم ترا دل خوشتر از بستان کنم taaram dar aa taa chooN bakhod yaabam toraa dil khoshtar az bostaaN konam اے دلبر تو بے حد لطیف ہے میرے ہر رگ وریشہ میں داخل ہو جاتا کہ جب تجھے اپنے اندر پاؤں تو اپنا دل چمن سے بھی زیادہ خوشتر کروں ور سری اے پاک خُو جاں بر کنم در ہجر تو انساں ہے گریم کزو یک عالمے گریاں کنم war sarkashi ay paak khoo jaan bar dar hijre zaaNsaaN hame giryam kazoo yek 'aalamey giryyaN konam اور اے نیک صفات اگر تو انکار کرے تو تیرے فراق میں جان دے دوں گا اور اتنا روؤں گا کہ ایک عالم کو لا دوں گا خواہی بقبرم کن جدا خواهی بلطفم رو نما khaahi bagehram kon jodaa khaahi خواہی بکش یا کن رہا کے ترک آن داماں کنم roonomaa khaahi bekosh yaa kon rahaa kai tark aan daamaaN konam خواہ تو تو مجھے نا ارض ہو کر جدا کر دے خواہ لطف فرما کر اپنا چہرہ دکھا دے خواہ ماریا چھوڑ میں تیرے دامن کو نہیں چھوڑ سکتا ( براہین احمدیہ، روحانی خزائن جلد 1 ص 613) 191