نزول المسیح — Page 488
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۴۸۴ نزول المسيح ۱۰۶ از یقین ست زہد و عرفان هم گفتمت آشکار و پنهان هم جز یقین دین تو چو مردارے سر پر از کبر و دل ریا کارے بے یقین نفس گرددت چو سگے جندش نزد ہر فساد ر گے ہر کہ دور از نگار خواهد ماند نفس دون را شکار خواهد ماند گرترا آرزوئے دیدار است پاک دل شونه مشکل این کار است این مراد از خرد چه می جوئی وحی حق شوید از سیه روئی این خرد جمله خلق میدارند ناز کم کن که چون تو بسیار اند چاره دل کلام دلدار است هر چه غیرش کنند بیکار است زہر فرقت چشی و نا کامی باز منکر ز وحی و الهامی جان تو بر لب از نخوردن آب باز از آب زندگی روتاب داروئے ہر شکے کہ در دل ہاست آن بدار الشفاء وحی خداست هست بر عقل منت الہام که از و پخت ہر تصور خام آن گمان بردو این نمود فراز آن نهان گفت و این کشود آنر از آن فرو ریخت این بکف بسپرد آن طمع داد و این بجا آورد آنکه بشکست ہر بت دل ما ہست وحی خدائے بے ہمتا آنکه ما را رُخ نگار نمود ہست الہام آن خدائے ورود آنکه داد از یقین دل جام هست گفتار آن دل آرامی وصل دلدار و مستی از جامش همه حاصل شده زالهامش اے بریده امید باز خدا توبه کن از فساد خود باز آ عیش دنیا ئے دون دے چند است آخرش کار با خدا وند است ترک کن کین و کبر و ناز و دلال تانه کارت کشد بسوئے طلال چول ازین دام کہ ہندی بار باز نائی درین بلاد و دیار اے زدین بے خبر بخور غم دین کہ نجاتت معلق است بدین ہاں تغافل مکن از این غم خویش که ترا کار مشکلست به پیش دل ازین در دو غم فگار بکن دل چه جان نیز هم شار بیکن ہست کارت همه بآن یک ذات چون صبوری کنی از و هیهات بخت گردد چوز و بگردی باز دولت آید ز آمدن به نیاز اے رسن ہائے آز کردہ در از زمین ہوس ہا چرا نیائی باز دولت عمر دمبدم بزوال تو پریشان بفکر دولت و مال خویش و قوم و قبیلہ پُر زدعا تو بریدہ برائے شان ز خدا این همه را بکشتنت آهنگ که بصلحت کشند و گاه بجنگ ہست آخر بان خدا کارت نہ تو یار کسے نہ کسی یارت ہر که دارد یکے دلآرامی جز بوصلش نیابد آرامی تا نه بیند صبوریش نائد هر دمش سیل عشق بر باید در دل عاشقان قرار کجا تو به کردن ز روئے یار کجا حسن جانان بگوش خاطرشان گفت رازے کہ گفتنش نتوان کامیابان و زین جہان ناکام زیرکان دور تر پریده ز دام از خود و نفس خود خلاص شده مهبط فیض نور خاص شده در خداوند خویش دل بسته باطن از غیر یا ر بگسسته پاک از دخل غیر منزل دل یار کرده بجان و دل منزل ریزہ ریزه شد آبگینہ شان ہوئے دلبر دید زمینه شان نقش ہستی بشست جلوه یار سر زد آخر ز جیب دل دلدار