منن الرحمٰن — Page 255
روحانی خزائن جلد ۹ ہر که در راه محمد زد قدم تو عجب داری ز فوز این مقام ضیاءالحق انبیاء را شد مثیل آن محترم پائے بند نفس صبح و شام اے کہ فخر و ناز بر عیسی تراست بندہ عاجز بچشم تو خدا ست شد فراموشت خداوندے پیش عیسی او فتادی ورور ور سجود بنده را ساختن ربُّ السما من ندانم این چه عقل ست و ذکا فانیان را نسبت با او گجا از صفات او کمال است و بقا چاره ساز بندگان قادر خدا آنکه ناید تا ابد بر وے فنا رحیم حافظ و ستار و جواد و کریم بیکسان را یارو رحمان و تو چہ دانی آن خدائے پاک را آن جلال او ، تو دادی خاک را ہان دے ہردم ز کفاره زنی پس نه مرد استی که کمتر از زنی نسخه سهل ست تا گر یا بد سزا زید ، و گردد بکر زان فعلش رہا لیک زین نسخه نمے یابی نشان در ورق ہائے زمین و آسمان خدا بنیاد این عالم نهاد ظالے ہم ننگ دارد زین فساد چون ندارد فاسق آن را پسند چون پسندد حضرتِ پاک و بلند ما گنہ گاریم نالان نیز هم او غیورے ہست رحمان نیز ہم زهر و تریاق است ، در ما مستتر آن کشد این مے دہد جان دگر زهر را دیدی ، نه دیدی چاره اش آنکه بوده از ازل گفاره اش چون دو چشمت داده اند ، اے بے خبر پس چرا پوشی یکے وقت نظر یک نظر بین سوئے این دنیائے دون چون بگردی از پئے آن سرنگون آنچه داری ، از متاع و منزلت بے مشقت با نگشته حاصلت بایدت تا مدتے جہدے دراز تا خوری از کشت خود نانی فراز