لُجَّة النّور — Page 466
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۶ لجة النور ۱۳۴ اختفوا كالنسوان ۔وما كان لهم أن يُظهروا من شوطهم۔ أو ہمچو زنان پوشیده شدند و ایشاں را مجال نماند که چیزی از تنگ خود بنمایند یا ينثروا عَجُوةً أو نَجُوة مِـن نـوطـهـم فـحـاصل الكلام أنهم صاروا في پراگندہ کنند خرمائے جید یا خرمائے ردی را از ظرف خود ۔ پس حاصل کلام این است که ایشان در بدی الشر للشيطان كفَىء، وليسوا من الخير فى شيء۔ لا يعلمون من دون شیطان را همچو سایه شده اند و به امور خیر بیچ مناسبت (نمے دارند ) نمی دانند بجز حوراء فتجد آخر كناقة عشواء۔ وإن وجدت مثلا قافيتين متوازيتين یافتی پس فقرہ آخر را همچوناقہ کور خواہی یافت واگر دو قافیه برابریابی ہمچو دوسرین زن كـعـجيـزتـي النساء۔ فتجد رديفًا كالية اختل تركيبها وتحرّكت وما بقيت على پس ردیفے را ہنچو بند سرین خواہی یافت که از جائے خود جنبیده باشد و برحالت صحت الاستواء ۔ وإن القرآن يشابه الوجوه الحِسان، لا تجد ثناياه إلا مزينة بالشنب نه ماند و باشد و قر آن مشابہت دارد بر و ہائے خوب نخواهی یافت دندان پیشین اور انگر زینت یافته و به خوش آب ولا خدوده إلا مصبية باللهب۔ ولا بنانه إلا لامعة من الترف ولا و نہ رخسار ہائے او مگر دل کشنده بسرخی و نه سر انگشتان او را مگر درخشنده از ناز کی و نرمی و نه خَصْرَه إلا منطقة بالهيف ولا حواجبه إلا بالجةً بالبَلَج ۔ ولا مباسمه کمر ہائے اوگر ازار پوشنده از بار یکی و نه ابروان او مگر روشنی یافته بکشادگی و نه آن دندان او که إلا زاهرة بالفَلَج ولا جفونه إلا مسكرة بالسـقـم۔ ولا أنـفـه إلا معتبدًا بخند و ظاهر میشوند مگر روشن بکشادن میان آں۔ ونہ پردہ ہائے چشم اومگر مست کننده به بیماری خود و نه بینی اومگر به بندگی گیرنده بالشِمَم ۔ ولا جَبْهَهُ إِلَّا آسرةً بـالـطـرَر ولا عينه إلا معبدةً بالحور۔ فهذه ۔ از بلندی و نه پیشانی او مگر اسیر کننده با طرہ ہا۔ نہ چشم او مگر غلام گیرنده است بسیاہی وسفیدی۔ پس عشرة آراب يوجد حُسنها في القرآن من غير ارتياب منه این دو عضو هستند ۔ یافته میشود حسن آنها در قرآن بغیر شکے وشہتے ۔ منه