کتاب البریہ — Page 133
روحانی خزائن جلد ۱۳ ۱۳۳ و بکام دل رسیده اندرون مکان مخصوص خود داخل شوند و چوں میل در سرمه دان فروروند محمد جبرائے شہوت یاراں بسر و چشم قبول فرموده و برایشاں عورات خرچی جائز نمودہ ۔ ۳۳ ۳۴ ( ان صفحوں میں متعہ کا ذکر کر کے مسلمانوں کو دیوث اور مسلمانوں کی عورتوں کو بازاری کسبیاں اور کنچنیاں قرار دیا ہے۔ اور ازواج مطہرہ آنحضرت صلعم پر حملے کئے ہیں)۔ ۳۷ ۳۸ طلحه بر عائشه عاشق بود۔۔۔۔ مگر طلحه از اراده خود نگذشت تا انکه در راه بصره ۴۱ ۳۹ ۴۰ بمراد خود رسید (یعنی زنا کیا ) خدایت مائل فعل حرام است که دائم مسکنش بیت الحرام است ز نا آنجا بکن حکم امام است کہ جائے ایزدت بیت الحرام است سور چوں از لب حضرت برآید نجاست از مسلمانان برباید۔۔۔۔ ہر میمون (زوجہ مطہرہ حضرت مسلم ) یکے میموں سزاست نے سزاوار نکا حش مصطفی ست زانکه اواسپ است وایس میمونه است اختلاف این و آن هر گونه است۔ ے چو بوبکر است بز پیش تو اے خر برائے بازلیش میموں دگر خر ۔۔ امام نقابی زاں افسر آمد که او از خصية الثعلب بر آمد غزالی خواهرت را گر ز باید غزالی مشکبو از وے بر آید محدث نیست محدث ترندی است که او را رغبت طعم مدی هست بخاری را بخار آمد بحدت صحیح اصلا نگردد جز بلاکت خررازی است فخر الدین رازی بود ہم جنس تو در دم درازی مسلمانان از روئے قرآن محمد را اب المسلمین میشمارند و زنان او را ام المومنین سے پندارند۔ پس ثابت شد که یا مسلماناں کذاب بوده اند و یا زنان محمد با پدران ایشاں آسود اند و تم ربوده اند۔ بر میں قیاس محمد پدر مسلماناں نتواند بود مگر وقتے کہ محمد بامادرشاں میلے خواهد داشت و تخے خواہد کاشت ۔۔۔ ۴۵ ( آنحضرت مسلم کو بد وضع ۔ بے حیا۔ اور شہوت ران کہہ کر یوں لکھتا ہے ) چہل سال عمر عزیزش