اِعجاز المسیح

اِعجاز المسیح — Page 107

روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۰۷ اعجاز المسيح العبد محمّدًا۔ فسبحان الله أوّل المحمدين والأحمدين۔ و بندہ محمد پس پاک است آنکه اول الحمدين والاحمدین است۔ وعند ذالك يكون العبد المخلص في العمل محبوبًا في بوجه عمل خود محبوب باری و دریں ہنگام بنده مخلص الحضرة۔ فإن الله يحمده من عرشه۔ وهو لا يحمد أحدًا می شود۔ چرا که خدا از عرش خود تعریف او میکند و او تعریف إلا بعد المحبّة۔ فحاصل الكلام ان كمال الرحمانية يجعل کسے نمی کند مگر بعد زانکه او را محبوب خود میگرداند۔ پس حاصل کلام ایں الله مُحمّدًا ومحبوبًا ۔ ويجعل العبد أحمد ومُحِبًّا يستقرى و بنده است که کمال رحمانیت خدا را محمد و محبوب میگرداند مطلوبًا۔ وكمال الرحيمية يجعل الله أحمد ومُحِيًّا۔ و محبّ می گرداند که مطلوب را می جوید و کمال را احمد يـجـعـل الـعبـد مُحمّدًا وحِبَّا۔ وستعرف رحیمیت خدا را احمد و محب می گرداند و بنده را من هذا المقام شأن نبينا الإمام الهمام۔ فإن الله (١٠٥) محمد و محبوب میگرداند و خواهی دانست ازیں مقام شاں پیغمبر ما را سماه مُحَمّدًا وأحمد وما سمابهما عیسی که امام بزرگ است چرا که خداتعالی نام او محمد و احمد ولا كــلـيـمـا ۔ وأشــركــه فى صفتيــه الـرحـمـان نہاد۔ و ایں ہر دو نام نہ عیسی را داد و نه موسی را و در صفت رحمان