براہین احمدیہ حصہ چہارم

براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 629

روحانی خزائن جلد ۱ ۶۲۷ براہین احمدیہ حصہ چہارم جو پہلے کتابوں میں ناقص رہ گئی تھیں کامل طور پر بیان کی جائیں تا وہ کامل رحمت کا موجب ہو اور حقیقت حال یہ ہے کہ زمین ساری کی ساری مر گئی تھی خدا نے آسمان پانی اتارا اور نئے سرے اُس مردہ زمین کو زندہ کیا یہ ایک نشان صداقت (۵۲۵) ނ بقیه حاشیه در حاشیه نمبر ۳ سے اپنی نماز میں اسکو ورد کر لینا اور اسکی تعلیم کو فی الحقیقت سچ سمجھ کر اپنے دل میں قائم کر لینا تنویر باطن میں نہایت دخل رکھتا ہے ۔ یعنی اس سے انشراح خاطر ہوتا ہے اور بشریت کی ظلمت دور ہوتی ہے اور حضرت مبدء فیوض کے فیوض انسان پر بس نمایاں کا رہا کاندر جہاں می نمائی بہر اکرامش عیاں خود کنی و خود کنانی کار را خود وہی رونق تو آں بازار را خاک را در یکدم چیزے کنی کز ظهورش خلق گیرد روشنی پر کسی چوں مہربانی میکنی از زمینی آسمانی میکنی صد شعاعش می وہی چون آفتاب تا نماند طالب دیں در حجاب تاز تاریکی برآید عالمی تا نشاں یابند از کویت ہے زیں نشانها بدرگان کور و کراند صد نشان ببینند و غافل بگذرند عشق ظلمت دشمنی با آفتاب شب پران سرمدی جان در حجاب آں شہ عالم که نامش مصطفی سید عشاق حق شمس الضحی آنکہ ہر نورے طفیل نور اوست آنکه منظور خدا منظور اوست زندگی آب رواں در معارف ہمچو بحر بیکراں آنکه بر صدق و کمالش در جہاں صد دلیل و حجت روشن عیاں آنکه انوار خدا بر روئے او مظہر کارِ خدائے کوئے او راستاں خادمانش ہمچو خاک آستاں آنکه بہر آنکه جمله انبیا و آنکه مهرش میرساند تا سما میکند چون ماه تاباں درصفا میدهد فرعونیاں را ہر زماں چوں ید بیضائے موسیٰ صد نشاں آں نبی در چشم این کوران زار هست یک شهوت پرست و کیس شعار شرمت آید اے سنگ ناچیز و پست می نہی نام یلاں شہوت پرست ۵۲۶