براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 373
روحانی خزائن جلد 1 ۳۷۱ براہین احمدیہ حصہ چہارم ނ بقيه حاشیه نمبر ا ا بولیوں میں انسانی تصرف کا ثبوت ملتا ہے۔ سو واضح ہو کہ یہ وہم سراسر ۳۱۸ نیابند راه آن دلبر از غمش جان کنند زیر و زبر از دل آرام رنگ میدارند لذت خود و از ره نام ننگ میدارند بدرد می بینند حسن در روئے زرد می بینند تو که چون خر به گل فرومانی ہمت آن یلان وورد دل چه میدانی سهل باشد حکایت از غم داند آن کس که رو بغمها کرد آفرین خدا بر آن جانی که ز خود شد برائے جانانی منزل یار خویش کرد و از ہوا ہا رمید صد منزل از خودی در شد و خدا را یافت گم شد و دست رہنما را یافت چه یابی که غافلے زین راه از جلال خدا نہ آگاہ کارت بعقل خام افتاد ہمہ سعی تو نا تمام افتاد ہمچو طوطی همین سخن یا دست که بشر عاقلست و آزادست , وہ اے کہ دیوانہ پنے اموال کارِ دین چنین اهمال روئے دل را بجانب دیں کن فکر آخر غم نخستین کن حصر تو بر قیاس در همه حال ہست بر حمق تو یک استدلال نه فرمان رسد با علانی چون شود کس مطیع فرمانی تا نه حکم شود ظہور پذیر چون توانی شدن مطیع امیر تا تا نه گردد کسے ز حق مامور تا نیاید اشارتے ور سرکش و مطیع خدا فرق کفر و ایمان چسان کنند ظهور زنگار برآید زدست عاشق زار بحکمش چسان شود پیدا جز شرط تعمیل حکم چون حکم است پس وجودش بجو نخست اے مست ورنه این دعوی غلط بگذار که روم زیر حکم آن دادار خود تراشیدن از خودی فرمان آن نہ حکم خداست اے نادان نہ بعرف است و نے بعقل روا که شود ظن خویش حکم خدا ۳۱۵