براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 372
روحانی خزائن جلد ۱ ٣٧٠ براہین احمدیہ حصہ چہارم ۳۱۷ کہ بولیوں میں ہمیشہ صدہا طرح کے تغیر و تبدل خود بخود ہوتے رہتے ہیں جن بقیه حاشیه نمبر ا ا این محبت ذره امکان و از دل افگندہ خدائے یگان نہ لا ابالی فتاده زان یار فارغی زان جمال و زان گفتار مُردگان را ہمے کشی به کنار و از دلآرام زنده بیزار کس شنیدی که قانع از یارست عشق و صبر این دو کار دشوارست آنکه در قعر دل فزود آید دیده از دیدنش نیا ساید یکسر از یار فارغ افتاده تو دل خود به دیگران داده این بود حال و طور عاشق زار این بود قدر دلبر اے مردار عاشقان را بود ز صدق آثار سید دل ترا بعشق کار تاز تو ہستی ات بدر نرود تخم شرک از دل تو پائے سعیت بلند تر نرود تا ترا پر نرود دود دل بسر نرود یار پیدا شود دران هنگام کہ تو گردی نهان زخود به تمام تا نہ سوزی زسوز و غم نرہی تا نمیری ز موت ہم نرہی چیست آن هرزه جان و تن که نسوخت آتش اندر دلے بزن که نسوخت كلبه جسم خود بکن برباد چون نمی گردد از خدا آباد پائے خود را جدا کن از تن خویش چون رہے صداقت پیش بیچ چیزے چو ذات پیچون نیست جگرے خون شود کز و خون نیست گنجہائے جہان فدائے نگار ز صد گنج خاک پائے نگار نگیرد به هر چه از دست او رسد آن به خار او از هزار بستان ذلت از بهر او ز عزت به قلت از بهر او ز کثرت به مردن از بهر او حیات مدام صد لذائذ فدائے آن آلام اے کہ در کوئے دلستان گذرے با وفا باش ور ز جان گذرے صادقانے کہ طالب یار اند جانفشانان ز بهر دلدار اند