انجام آتھم — Page 243
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۴۳ مكتوب احمد والفضيحة، وتوارى كالمتخوفين، وقال لو نشاء لقلنا مثل هذا ولكنا لسنا ٢٣٣ خود بترسید۔ و ہمچو ترسندگان پوشیده گشت و گفت اگر بخواهیم مثل این بگوئیم ولیکن مارا فراغت بفارغين۔ وما خرج من بيته، وما رأى نموذج زيته، وما تفوّه إلا كالمتصلفين۔ نیست و از خانه خود بیرون نیامد و نمونه زیت خود نہ نمود۔ و بجز لاف زنی بیچ سخنے نکرد۔ وتحرّيتُ في صلتى مرضاته، لأنقد بحيلة حصاته، وأمخض لبنه وأُرى جهلاته۔ و من در انعام خود رضائے اور خیال کردم تا بکدام حیلہ عقل اورا بیاز مایم واز شیرا و مسکه برون آرم و جہل او فكأن النعاس راود آماقَه، أو الخنّاس حبَّب إليه إباقَه، فرأيتُ أن حَرَّه ینمائیم۔ پس گویا خواب اورا نزد خود خواند - یا شیطان اورا رغبت گریختن داد۔ پس دیدم که تمام گرمی اور قد باخ، وعَزْمَه هرم وشاخ، وتراءى كالمُطْمَحِلِّين۔ سرد شد - و قصد ا و پیر فرتوت گشت ۔ و ہمچو مضمحلان شکل نمود ۔ ووالله إنى أستيقن أنه لا يقدر على إملاء سطر أو سطرين، وكل ما و بخدا مرا یقین است که او بر نوشتن یک سطر یا دو سطر ہم قادر نیست و ہر چہ يقول يقول من المين، بل لا أظن أن يقدر على فهم مقالي، ويبين في المجلس می گوید از دروغ میگوید - بلکه مرا این گمان هم نیست که او سخن من بفهمد - و در مجلس مضمون قول من فَحُواء أقوالى، وإنه من الكاذبين وإني أعرفه من قديم الزمان، ولكنى كنتُ بیان تو اند کرد و اواز دروغ گویان است۔ و من او را از زمانہ قدیم می شناسم ۔ لیکن من حال أستـر حـالـه وأسعى للكتمان، بل إذا نطق أحد لإفشاء سِرّه، فطويتُه على غَرّه ، اور ا پوشیده می داشتم ۔ بلکہ چون کسے برائے دریدن پردہ او گفتگو کر دے۔ پس من آن گفتگورا بر شکن آن وصلت عرضه من الناهشين۔ ثم رأيت أنه لا يسدر عند غلوائه، ولا ينزع عن نفسه می پیچیدم۔ وآبروئے او را از گزند رسانندگان محفوظ داشتم باز دیدم که او در وقت تجاوز از حد پیچ پروائے ندارد واز نفس خود جامه