انجام آتھم — Page 157
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۵۷ مكتوب احمد كالمتقين۔ أكـفـرنـي المكفّرون مع هذا العلم واللياقة؟ أجادلوني بهذا البلاغة و ۱۵۷ سوئے حق رجوع نمی کنید - آیا تکفیر کنندگان بدین علم و لیاقت تکفیر من کردند - آیا بدین بلاغت و طلاقت با من الطلاقة؟ فليموتوا متندمين۔ ولا أظن أن يتندّموا۔ إنهم قوم لا يُبالون لعن اللاعنين؛ پریکار نمودند ۔ پس می باید که بحالت ندامت بمیرند و گمان نمی کنم که ایشان متندم شوند - چرا که ایشان قومی إذا أفظعت الوقاحة، فكلُّ خزي الراحة۔ أكبـوا عـلـى جـارهم، وذهلوا هستند که پروائے لعنت لاعنان نمی دارند - چون بیائی از حد در گزشت۔ پس ہر رسوائے حکم راحت دارد - بر عن دارهم، فهتك الله أستارهم، وجعلهم من المهانين۔ وسلّطنى عليهم همسایه خود افتادند و خانه خود را فراموش کردند ۔ پس خدا تعالیٰ پر دہ ہائے ایشان بدر ید و ایشانرا از مردم ذلیل وحقیر فاختفوا كالطير في المكنات، واقتنوا كالوعل عند التعاقبات، وعرَضْنَا كَلْكَلنا | گردانید و مرا برایشان مسلط کرد۔ پس ہمچو پرندگان در آشیانه با پوشیده شدند و هیچو بز کوهی بر وقت تعاقب راه کوه با للمناظرات، فأهرعوا كالأوابد إلى الفلاة، وتصدّينا لهم لأنواع الدعوة، وما وضعنا گرفتند ۔ و ما سینہ خود برائے مناظرات پیش کردیم ۔ پس ہمچو چرندگان وحشی سوئے صحرا شتافتند ۔ و برائے عن كاهلنا عِصام هذه القربة، وما كنا لاغبين۔ نعب علينا كلُّ أعور ذي غواية، انواع دعوت از بهر ایشان آماده شدیم - واز شانه خود بند این مشک فرونہا دیم۔ و نه در مانده شدیم ۔ ہر کلا نے گمراہ ونعق علينا كل ابن داية، محروم عن دراية، وعوى كل خليع خليع الرسن، ونبح | بر ما آواز کرد۔ و ہر زانے محروم از عقل بر ما خروشید ۔ و ہر گر گے وہر بے قیدے بآواز خود در ما افتاد۔ و ہر سگے كل كلب ولو كان كاليفن، فإذا قمنا فكانوا مَديدَ الوَسَن، أو كانوا من الميتين۔ اگر چه چون پیر فرتوت بود عوعو کردن بر ما آغاز کرد و چون ایستادیم پس گویا ہمہ در خواب بودند یا مرده بودند لما رأى النوكى خلاصة أنضُرى فرُّوا وَوَلَّوا الدُّبُر كالمنشور ہر کہ کہ بیوقوفان خلاصه زرمرا دیدند گریختند و پشتنہا بچوسر گردانے و پریشانی نمودند ر