انجام آتھم

انجام آتھم — Page 101

1+1 مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ ووجـه كـرمـاد، ومرض جلاد كالخائبين لا يرى يومًا مُسلِيًا عن الأشجان، (١٠) ہمچو خاکستر ۔ و مرض مہلک واپس مے آید آن روزے را نمی بیند که از غمها دور کننده باشد ولا قـومــا مــواسـيـن كالأعوان، ولا يأتيه الحمام، لينقطع الآلام، فيلعن بَخْتَه و آن قومی را نمی بیند که معاون و غمخوار باشند و او را مرگ نیز نیاید تا همه درد یا منقطع شوند ۔ پس ہمچو زیان کاران كالملعونين، وکذالک یعیش بشِنُشِنة الشحاذين والسائلين إلحافًا والمعترين۔ بر طالع خود لعنت میفرستند و هم چنین بسیرت گدایان مے زید و هیچو آن سائلان و محتاجان که در پے شده يأكله الإفلاس، و س، ويدوسه الانتكاس، حتى يذهب عقله ويختلّ الحواس، چیزے میگیرند عمر بسر میکند - تهیدستی او را میکشد - ونگونساری او را بپا میکوبد تا بحدے کہ عقل اوخلل سے پذیر دو ويريد أن ينبط فيغيض ، ويسعى أن يصعد فيتصدى لـــه الحضيض، حواس او مختل می گردند و اراده میکند که از جائے آب برون آید۔ پس آن آب فرو میرود و کوشش میکند که بالا تر رود و لا يزال يسمع لعن القوم، ويـوخـزونـه بـأسنة اللوم، وربما يضربونه على پس نشیب پیش می آید ۔ و ہمیشہ لعنت قوم میشود و نیزہ ہائے ملامت درو می سپوزند و بسا اوقات برلغز شے هـفـوتـه مـغـاضـبـيـن عـلى ما يخرج من فوهته، ويُضبون عليه بأدنى العثار، اورا میزنند بوجہ سخنے که از دهن او بیرون آمده باشد و بادنی لغزش بسیار ملامت می کشد ۔ وكادوا أن يقتلوه بالسيف البتّار، ولا يعُدُّون عـن اللـذع والقَدَع، ولا و نزدیک گردد که با تیغ بران او را قتل کنند و از سوختن دل و دشنام دادن باز نمی مانند وبوئے يذيقونه رائحة كرم الطبع، بل ربما يضربونه بالتعال، أو العصى والحبال، بخشش طبع نمی چشانند بلکہ بسا اوقات او را بکفش میزنند۔ یا بچوب ہاورسن ہا او را می کو بند يجد ما يجد الحائر الوحيد، ويرى كل ما كان عنه يحيد، ويقول يا ليتنى تا آنکه آن می یابد که حیرت زدہ تنہا مے یا بد و آن ہمہ بلا با مے بیند که از انها کناره می کرد ومی گوید که کاش