انجام آتھم — Page 88
۸۸ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ ۸۸ ومـا كـانـوا مـهـتـديـن فـمـنهـا مـا يوجد تفاوت المدارج في أفعال الرب الكريم، والمولى | و چنان افتادند که هدایت نصیب نہ شد۔ پس آن کا رہائے خدا تعالیٰ کہ موجب ضلالت ایشان شدند یکے از انها تفاوت الرؤوف الرحيم، لأنه خلق مخلوقه على تفاوت المراتب، فجعل قوما مورد المراحم | مدارج است چرا کہ خدا تعالیٰ مخلوق خود را بر تفاوت مراتب پیدا کرد و قومی را در دنیا مورد رحم و قومی والآخرين محلّ الـمـعـاتـب ، وما جعلهم في شأنهم متحدين۔ مثلا إنكم ترون | دیگر را محل غضب گردانید۔ وہمہ دنیا را برحالے واحد نداشت۔ مثلاً شما می بینید کہ زن امرأة تموت بعلها ويتركها حاملة ضعيفة، فترى حولها نكبة ومصيبةً، میباشد که شوهر او برسرش نمی ماند ومی میرد و او را حامله ضعیفه میگذارد و چنان بیکس مے افتد کہ کسے آرزو ہائے لا يُـوحــم أحــد وحامها، ولا يحصل لها لطرفة عين مرامها، ولا تجد طَمُرًا للارتداء ، بارداری او برائے او میبیا نمی کند و بیچ مقصد او او را میسر نمی گردد و چادرے کہنہ نمی یابد که تا بدان ستر خود بپوشد ولا تـمـرًا للاغتذاء ، بل لا يحصل لها جَوُبٌ تستر بها صدرها، فتقصد عاشبةً و نه یک دانه خرما که خوراک کند۔ بلکہ برائے پوشیدن سینه خود سینہ بندنمی یا بد۔ واز زمین گیاه ناک دستہ گیا ہے و تـجـعـل كـمجُولٍ جُدَرَها تَكتَبُ يداها من الرحى، والمُخَدَّمَة تُجرح من شوك الفلا، میگیرد و بدان سینه خود را می پوشد و از آسیا گردانیدن هر دو دست او متورم میشوند و از خارہائے بیابان وتعيش كإماء الظالمين۔ ثم تَخدُجُ وتلد صبيًّا نَعَاشًا مقصوعًا أعمى ناقص الخلقة، جائے خلخال او مجروح میگردد باز یک بچه ناقص می آورد که کوتاه قد و نابینا و ناقص الخلقت می باشد بعد شدّة المخاض وضيق النفس والكربة۔ فيرى الصبى من ساعة تولده واین هم بعد شدت درد و تنگی نفس و سخت بیقراری بظهور می آید و آن پسر که زائیده است از وقت تولد أنواع المحن والصعوبة، لا يحصل خُرُسةٌ لأُمّه النفساء ، ليزيد لبنها ويكفى خود محنت ہائے انواع و اقسام می بیند و مادرش را غذائے زچگان میسر نمی گردد تاثیر زیاده گردد و برائے للاغتذاء ، فيمص ثديها ثم يترك قبل الحساء۔ ولما بلغ أَشُدَّه وبلغ الحلم خوراک بچہ کافی باشد۔ پس پستانش را می مکد و پیشتر زانکه شکمش سیر شود باز می ایستند و چون بلوغ را میرسد