البلاغ

البلاغ — Page 449

۴۴۹ روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين كالرأس۔ ونُجينا من قطوب الخطوب۔ و حروب الكروب۔ وكنا نمد الابصار و از حوادث و جنگہائے بے قراری نجات داده شدیم و ما سوئے ایں وقت مبارک چناں چشم خود الى ذالك الوقت السعيد۔ كما تمد الاعين لهلال العيد۔ وكنا نبسط يد دراز می داشتیم همچناں کہ سوئے ہلال عید چشم برداشته می شود ۔ و ما برائے ایس دولت دست دعامی الدعاء لهذه الدولة بما اصابتنا مصائب فى زمن الخالصة۔ و نبابنا مالف (۷۷) چرا که در زمانه خالصہ مصیبت ہا بما رسیده بود - و وطن ما ما را نا موافق آمده مده بود و گستریدیم الوطن و اخرجنا من البقعة۔ وكانت آباء نا اقتعدوا غارب الاغتراب۔ بما | از جائے خود بیروں کردہ شدیم و پدران ما باعث تختی خالصه مسافرت اختیار کرده بودند - چرا که اکرهوا و بعدوا من الاتراب۔ فتركوا دار رياستهم وجميع ماكان لهم من اوشاں جبر ۱ از رفیقان وطن دور کرده شدند - پس دار الر یاست خود را ترک گفتند و شتران شب القرى و نصوا ركاب السرى۔ وجابوا في سيرهم وعورا و تركوا راحة و روی تیز براندند و در سیر خود زمینهائے سخت را قطع کردند ۔ وراحت و شادمانی را ترک کردند حبورا ۔ وانضوا اجار دهم تسيارا ۔ و ما رأوا ليلا و لا نهارا۔ حتى وردوا حمى واسپان کم مو را در سیر خو د لاغر کردند ردند و نه روز را دیدند و نه شب را ۔ تا بحدے کہ در حد و دریاستے رياسة كفلتهم بحراسة۔ فسروا ايجاس الخوف واستشعاره الى ايام۔ و رأوا داخل شدند - و آں ریاست متکفل مہمات شال شد - پس چند روزے خوف پنهان و آشکار را از لعاع الامن و ازهاره بعد آلام ثم طلعت علينا شمس الدولة البرطانية و خود دور انداختند و سبزه امن و شگوفه آوردن آن بعد درد با بدیدند باز بر ما آفتاب دولت امطرت مزن العنايات الرحمانية فتسربلنا لباس الامن بعد ايام الخوف برطانیہ بدرخشید و باران عنا یتہائے ربانی بیارید ۔ پس لباس امن بعد روز ہا ئے خوف بپوشیدیم وصـرنـا مـخـصـبـيـن نـعـم العوف۔ فعدنا و اباء نا الى منبت شُعبتنا ۔ و ملنا الى و آسوده حال و نیکو احوال شدیم پس ما و آبائے ما سوئے وطن خود رجوع کردیم و سوئے خانہا