البلاغ

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 438 of 630

البلاغ — Page 438

۴۳۸ روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين مالوا الى الردّ على تلك الاوهام و حسبوه من واجبات الاسلام فالذين دیگر سوئے رڈ آں کتاب مائل شدند و این امر رد کردن را از واجبات اسلام دانستند ۔ پس آنانکه مرافعه را یعنے استغاثه را اختاروا الترافع عرضوا شكواهم على حضرة نائب الدولة۔ و ارسلوا ما كتبوا | پسند داشتند ایشاں این شکوه را بحضرت نائب دولت بردند و عریضه که برائے این کار طیار کرده بودند فرستادند - و لهذه الخطة و الفريق الثانى توجّهوا الى ردّ الكتاب والآخرون وجموا من فریق ثانی سوئے رو کتاب متوجه شدند و دیگران که بودند از غم و درد خاموشی اختیار کردند و هم چنین در عمل ها و رائے با الاكتياب ۔ و كذالك اختلفوا فى الاعمال و الأراء۔ واستخلص كل احد ما اختلاف کردند و ہر یکے همان طریق عقل را اختیار کرد که ارادۂ غیبی اور ہدایت فرمود۔ پس چیزے کہ ضرورت آں هدى اليه من الدهاء۔ فالذي أشرب حسّى۔ وتلقفه حدسي۔ ان الاصوب طريق من محسوس کردم و فراست من او را از غیب یافت آن این بود که از همه تدابیر رڈ کتاب آں نو عیسائی ضروری و قریب الردّ و الذبّ۔ لا الاستغاثة ولا السب بالسب واني اعلم بلبال المسلمين۔ وما | بصواب است این مناسب نیست که نالش کنیم یا دشنام بعوض دشنا مها دهیم و من خوب میدانم که مسلمانان از یں عرى قلوب المؤمنين من السن الموذين ولكنى ارى الخير فى ان نجتنب | کتاب چه بے قراری ہامی دارند و مرا خوب معلوم است که از ایذائ این موذی بر دل مسلمان چه طاری است مگر المحاكمات۔ ولا نوقع انفسنا في المخاصمات و نتحامی اموالنا من غرامات | من در ہمیں امر خیر می بینم کہ ماسوئے محکمہ ہا وعدالت ہار جوع نکنیم ونفسہائے خود را در خصومتها نیفکنیم و مالہائے التنازعات۔ و اعراضنا من القيام امام القضاة و نصبر على ضجر اصابنا ۔ و غم خود را از تاوانہائے تنازعہا نگہداریم۔ وعز تہائے خود را از ایستادن پیش حاکماں محفوظ داریم و بر غمی که بر سد صبر کنیم اذابنا ۔ ليعدمنا مبرة عند احكم الحاكمين و ما نسينا ما رأينا من جورٍ و عسف۔ و براندو ہے کہ بگداز وشکیبائی بنمائیم تا این کار از مانز داحکم الحاکمین نیکی شمرده شود و ماجور و ظلم را فراموش نکردیم ۔ و اى حرّ رضى بخسف ۔ و قد او ذيـنـا فـي ديـنـنـا الـقـويـم و رسولنا الكريم۔ و کدام آزاد است که بذلت راضی شود و ما را در دین درست ما و رسول بزرگ ما ایذا داده شد