البلاغ

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 437 of 630

البلاغ — Page 437

۴۳۷ روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين جراحة مؤلمة و قرحة غير ملتئمة وظنوا انهم من المجرمين۔ ان لم ينتقموا جراحتے رسید ۔ وزنے کہ قابل التیام نیست - و گمان کردند که اوشاں گندگا راند - اگر از وا نظام نگیرند کـالـمـؤمـنـيـن المخلصين۔ وذكروا بها ايام الاولين ولو لا منعهم ادب السلطنة | و روز ہائے گزشتہ را یاد کردند - و اگر اوشان را ادب سلطنت احسان کننده و عنا یتہائے دولت المحسنة۔ وتذكر عنايات الدولة البرطانية۔ لعملوا عملًا كـالـمجانين۔ برطانیہ یاد نیامدے پس ہمیچو دیوانگان کا رے کر دندے و پیچ شک نیست که این نادان در کلمات ولا شک ان هذا السفيه اعتدى في كلماته و اغرى العامة بجهلاته۔ و جاوز ٦٦ خود از حد تجاوز کرده است ۔ و بجہالت ہائے خود عامه مردم را مشتعل کرد و هیچوغلو کنندگان از حد الحد كالغالين فلاجل ذالك قد هاجت الضوضاة وارتفعت الاصوات و بیرون شد ۔ پس برائے ہمیں شورے برخاست ۔ و آواز ہا بلند شد و مردم گریه کننده فریا د کردند تضاغي الناس برنّة النياحة۔ واشتعل الطبائع من هذه الوقاحة و ملأ الجرائد وازیں بے شرمی در طبیعت با اشتعال پیدا شد ۔ و اخبار ہا ازین تذکره با پرشدند و هر یکے ہمیچو بتلك الاذكار ۔ وقام كل احد ككُماة المضمار۔ بما آذى كالمعتدين۔ دلیر میدان بوجہ دلآزاری آن شخص برخاست ۔ والحاصل انه افترای و تجرم و اراد ان يستأصل الحق ويتصرّم و حاصل کلام این است که آن شخص افترا کر دو معصومی را بگناه منسوب کر دو خواست که بیخ کنی حق کند و اسبل غطانًا غليظا لاغلاط الناس۔ و اراد ان يُطفئ انوار النبراس ۔ فنهض آنرا منقطع کند و برائے مغالطہ دہی مردم پر دہ غلیظ آویخت ۔ و بخواست کہ نو ر ہائے چراغ را بمیراند پس مسلمانان المسلمون مستشيطين مشتعلين۔ وصاروا طرائق قددا زاعقين مغتاظين۔ فذهب در غضب و خشم بخاستند و درباره تدارک شر آن شخص در رائے ہائے خود متفرق شدند بحالیکه فریاد کنندگان وخشمناک بعضهم الى ان يُبلغ الامر الى الحكام ويترافع لغرض الانتقام وا ۔ والاخرون بودند ۔ پس رائے بعض مردم این شد که این امر را تا حکام رسانیده شود و بغرض انتقام نالش کرده شود لیکن مردمان