مکتوبات احمد (جلد سوم) — Page 433
مکتوبات احمد ۲۹۳ جلد سوم رحمانی و کشف اسرار روحانی در حق شان مضرت ندارند بلکه باعث خوشنودی مولی و موجب ترقی مدارج و تحقق شجاعت عظیمی است- غور فرمائند که از ائمه هدی چه قدر کلمات فخریه خود در کتب و رسائل شان موجود اند۔مثلاً تالیفات وقصائد سیدی عبد القادر رضی اللہ عنہ واشعار فخر یہ سید الشہد ا در معرکہ کر بلایان تو اتر یافته میشوند و چنداں ازیں جنس کلمات پر هستند که نتواں نہفت۔بچھنیں جا بجا ایں چنیں کلمات و ایس چنیں دعاوی عالیه در کتب این قوم مملواند حاجت زیادت بیان نیست۔وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِی اِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّى ہر کہ برائے اظہار چیزے مامور من الله باشد آن اظهار از جانب مظہر حقیقی ست نه از جانب او۔براں طعن و تشنیع بعید از کسانے ہست که میدانند که این راه درامت حضرت خیر الا نام علیه الف الف سلام از قدیم مکشوف است و ایں چنیں مردم همیشه در یں اُمت بوده اند و هستند و خواهند بود۔اگر کے بہ نسبت تحدیث به نعمت الله چیزی از آلا ونعماء که از حق و جل و علا نصیبش شده بیان کند بشر طیکه مامور با خفا نہ باشد دراں ہم باکے نیست بلکہ اشاعت علم و معرفتے و خلق را ازاں علم و معرفت متمتع و مستفیض گردانیدن بہتر از اخفائے آن علم و معرفت است و در حدیث آمده است که هر که را علمی داده شد و او ازاں علم بندگان خدا را نفع نہ رسانید بروز قیامت از و مواخذه خواهد شد غرض حقیقت این است که بیان کردم - وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِحَالِ الْأَعْمَالِ بِالنِّيَّاتِ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى - خاکسار غلام احمد از قادیان ضلع گورداسپور ا یوسف:۵۴ حمد بدر نمبر ۳۲ جلد ۸ مورخه ۳ / جون ۱۹۰۹ء صفحه ۶، ۷