حضرت نعمت اللہ ولیؒ اور اُن کا اصلی قصیدہ — Page 30
کافر چه مومناں را ترکیب دیں نمایند از حج مانع آئند و نه خواندن قرآنه در عین بے قراری ہنگام اضطر الهی رحمی کند چو باری بر حال مومنانہ ناگاه مومنان را شوری پدید گردد با کافراں نمائند جنگے جو رستمانه گردد نه نو مسلمان غالب نہ فیض رحماں یعنی کہ قوم افغان باشند شادمانه آخر حبیب اللہ صاحب قرآن من الله گیرد نه نصرالله شمشیر از میانه رودِ اٹک دو سه بار از خون ناب ترمی شود بیکبار جریان جارحانہ پنجاب و شہر لاہور ہم ڈیرہ جات بنوں کشمیر ملک منصور گیرند غائبانہ چون مردمان اطراف این مژده که شنوند یک بار جمع آنند بر باب عالیانہ قوم فرانس و ایران بر هم نموده اقل با انگلش و الطمالی آئند جارحانہ کفار