بیسویں صدی کا علمی شاہکار — Page 179
179 نجا خوائے شان بر خاطر من نشت آرد که مومن بزدلی نبود اگر مند قیامت ارو عالمی را کور گرده این خیال سرنگوں افگنده در چاه ضلال اسے ردیں بے خبر بخور غم دیں کہ نجانت متعلق بہت بدیں بے عنایات خدا کا رست خام پخته داند این سخن را والسلام بکوشیم و انجام کار آن بود که آن خواهش و راه یزداں بود خویش و قوم و قبیلہ پُر زونا تو بریدہ برائے شاں زخدا این همه را یک نت آهنگ که مصلحت کشند و گه به جنگ ہمہ خاک به دستبند که پیوندت بگلاند زیار دل بندت است آخر به آن خدا کارت نہ تو یار کسے نہ کس بارت دین شان بر قصته ها دارد مدار گفتگو ہا بر زباں دل بے قرار عاشق زر شدند و دولت جاہ دل نهی از محبت آن شاه راه بد را نیک اندیشیدہ سے ہلاک اللہ چہ بد نمیده گزد داد فرقان خبر ہمیں حرص دنیاست جان پدر چوں بود بر تو رحمت آن پاک دیگر از لعن و طعن خلق چه باک آس نعنت خلق سهل و آسان بہت لعنت آں بہت کو زرحمان بہت رحمت حق را که عزا ولیاست بہت پنہاں زیر لعنت ہائے خلق کس به چشم یا رصد یقے نہ شد تا به چشم غیر زندیقے نہ شد لعنت آنست که از سوئے خدا اعبان لعنت بر گر آنست بکے ہر زہ نظیر لعنتی گر لعنتنے برما کند او نه بر ما خویش را رسوا کنند لعنت اہل جفا آساں بود لعنت آر باشد که از ر حمال بود جہنم