تریاق القلوب — Page 383
روحانی خزائن جلد ۱۵ ۳۸۳ تریاق بسے سہل ست از دنیا بریدن فدا شد در رہش ہر ذره من که دیدم بیادِ حسن و احسان محمد حسن پنہان محمد وگر اُستاد را نامی ندانم که خواندم در دبستان محمد بدیگر دلبری کاری ندارم که هستم کشته آن محمد مرا آن گوشه چشم بباید نہ خواہم جز گلستان محمد دل زارم به پہلویم مجوئید که بستیمش به دامان محمد من آں خوش مُرغ از مرغانِ قدسم که دارد جابه بستان محمد تو جان ما منور کردی از عشق فدایت جانم اے جانِ محمد ۱۰۸ دریغا گر دہم صد جاں دریں راہ نباشد نیز شایان محمد چه ہیبت ہا بدادند این جوان را که ناید کس بمیدان محمد الا اے دشمن نادان وبے راہ بنترس از تیغ بُران محمد ره مولا که گم کردند مردم بچو در آل و اعوان محمد الا اے منکر از شان محمد ہم از نور نمایان محمد کرامت گر چه به نام و نشان ست بیا بنگر از غلمان محمد لیکھرام پیشاوری کی نسبت ایک پیشگوئی اب ان تمام اشعار سے اور مذکورہ بالا نثر سے صاف طور پر ظاہر ہے کہ لیکھر ام کی موت کے لئے تیغ بُران کی طرف اشارہ کیا گیا ہے اور موت کی