تذکرة الشہادتین — Page 61
61۔6 روحانی خزائن جلد ۲۰ บ تذكرة الشهادتين او پئے دلدار از خود مرده بود از پیئے تریاق زہرے خورده بود تا نه نوشد جام ایں زہرے کسے کے رہائی یابد از مرگ آں جسے زیر ایں موت است پنہاں صد حیات زندگی خواهی بخور جام ممات تو که گشتی بنده حرص و ہوا ایں طلب در نفس دون تو کجا دل بدیں دنیائے دوں آویختی آبرو از صد ہزاراں فوج شیطان در پست تا بسوزد در جہنم چوں بہر عصیاں ریختی می شود ایمان تو زیر و زبر از پیئے امید یا بہر خطر از برائے ایں سرائے بے وفا ے نہی دین خدا را زیر دیں بود دین فدائے آں نگار اے سیہ باطن ترا با دیں چہ ہستی لاف استعلا مزن وز گلیم خویش بیروں پا مزن خویشتن را نیک اندیشیده < کار ہلاک الله چه بد فہمیدہ خوش نه گردد دلستان از قیل و قال تا نمیری زندگی باشد محال کبر و کیس را ترک کن اے بد خصال تا بتابد بر تو نور ذوالجلال منکری ایں چنیں بالا ز بالا چوں پری یا مگر زاں ذات بے چوں دید استی بنا کت خوشت افتاد ایں فانی سرا کاخ دنیا را دل چرا عاقل بندد اندریں نا گہاں باید شدن بیروں ازیں به پئے دنیا بریدن از خدا بس ہمیں باشد نشان اشقیا چول شود بخشائش حق بر کسے دل نے ماند بدنیائش سے تیاں تا ور ونالد ز بهر دلستاں خوشترش آید بیابان پیش از مردن بمیرد حق شناس زینکه محکم نیست دنیا را اساس ہوش کن ایں جائیگہ جائے فناست با خدا می باش چوں آخر خداست