مواہب الرحمٰن — Page 359
۳۵۷ مواهب الرحمن روحانی خزائن جلد ۱۹ بلسانك أنـا أعلم ، ويقول الآخر منكم أنا أعلم ، فكيف نؤثرك على غيرك إلا بعد أن تو بزبان خود میگوئی که من دانا نرم و همچنین دیگرے میگوید که من دا نا ترم پس چگونه ترا اختیار کنیم بر غیر تو مگر بعد تقضى هذه التناقش، وتدفع هذا التهارش وإن عمامة الفضل كالوديعة، فمن ١٣٦) آنکہ ایں تناقص و تبارش دُور کرده شود و به تحقیق عمامه بزرگی ہمچو امانت است۔ پس غلب سلب، ومن رُعِبَ نُهب ۔ وإن الفضيلة ليس كالشيء المجان، ولا يتأتى ہر کہ غالب شد آنرا بر بود و هر که بترسید غارت کرده شد و فضیلت چیزے رانگان نیست و حاصل نمی شود إلا بالبرهان، فمن أشرق تبره، سُلَّمَ حِبُرُه وَسِبْرُه۔ مگر با بر بان ۔ پس ہر کہ زراو درخشید خوبصورتی او مسلم شد۔ وإن وُكَّلت من العلماء وبارزتنى فى العراء ثم غلبت في المعارف كالعرفاء و اگر تو وکیل مقرر کرده شدی از طرف علماء و مقابله من کردی در میدان باز غالب شدی در معارف ہیچو وفي البلاغة كالأدباء أعْطِك عطاء جزيلا لا شيئا قليلا ۔ ولكني عجبتُ كل عارفان و در بلاغت همچو د بیان خواهم دادتر اعطائے بزرگ نہ چیزے اندک مگر من تعجب میکنم همه الـعـجـب مـن تـصلفک بعد فرارک و تخلفک۔ وقد ألفتُ لک کتابی الإعجاز، عجب از لاف تو بعد فرار تو و تخلف تو حالانکہ من برائے تو کتاب اعجاز احمدی تالیف فتـواريـت وما أتيت البراز ۔فكيف تهذى الآن وتـذكـر الميدان أنسيت کرده بودم پس تو پنہاں شدی و در میدان نیامدی پس اکنون چرا ہذیان میکنی و میدان را یاد می نمائی۔ آیا الإفحام الإمسى أو جعلته في المنسي لعلك تسر به زمع الناس ليحسبوک ساکت کردن دیروز یاد نداشتی یا آن قصه را در جمله فراموش شده انداختی شاید تو بدین سخن با مردم فرومایه را منوّرا كالنبراس ۔ أأنت تعارضني أيها المسكين ولا يكذب إلا اللعين ۔ خوش میکنی تاثر ا روشن ہچو چراغ بفهمند آیا تو معارضه من خواهی کرد۔ اے مسکین دروغ نمی گوید مراعین وإن أكل نجاسة التقارير أقبح من تمثش الخنزير ويعلم قومک و خوردن نجاست دروغ بدتر است از خوردن خنزیر و قوم تو میداند که تو