مواہب الرحمٰن — Page 349
۳۴۷ روحانی خزائن جلد ۱۹ مواهب الرحمن كان خاطبني وقال " يَا أَحْمَدِى أَنتَ مُرَادِى وَ مَعِى ۔ أَنْتَ وَجِيَّةٌ فِي مرا مخاطب کرده بود و گفته بود اے احمد من تو مُراد منی و بامنی و تو در درگاه من حَضْرَتِي اخْتَرْتُكَ لِنَفْسِى وَسِرُّكَ سِرِّى ۔ وَ أَنْتَ مَعِي وَأَنَا مَعَكَ ۔ وجیہ ہستی - ترا از بهر خود اختیار کردم ور از تو را از من ست و تو با منی و من با توام وَأَنتَ مِنى بمنزلة لا يَعْلَمُهَا الْخَلْقُ ۔ إذا غَتَ غَضِبْتُ، وَكُلُّ مَا أَحْبَبْتَ و تو از من بمرتبہ ہستی کہ نیچی مخلوق آنرا نمیداند چوں تو منظم آئی من ہم خشم می آیم و چوں تو بشخص محبت کنی أحْبَبْتُ ۔ إِنِّي مُهِينٌ مَنْ أَرَادَ إِهَانَتَكَ، وَإِنِّي مُعِينٌ مَنْ أَرَادَ إِعَانَتَكَ ۔ من نیز ہم میکنم من اہانت آن شخص خواهم کرد که او ارادہ اہانت تو میداردو من مدد اس شخص خواهم کرد که او اراده مرد تو إني أنَا الصَّاعِقَةُ تُخْرَجُ الصُّدُورُ إلَى الْقُبُور ۔ إِنَّا تَجَالَدْنَا فَانْقَطَعَ الْعَدُو می دارد - منم صاعقه - بعض صدر نشینان مخالفان و موزیان سوئے قبر با منتقل خواهد شد ۔ ما شمشیر جنگ کردیم وَأَسْبَابَهُ۔" ثم بعد ذالك آذانی رجل بغیر حق اسمه "محمد بخش "وجرني إلى پس دشمن را بریدیم و نیز اسباب اور ا۔ باز بعد زمیں مرا شخصے ایذا داد نا حق نام او محمد بخش بود وسوئے حکام الحكومة، فصار لوحى ربّى ۔۔ أعنى "تجالدنا۔۔ كالدرية، ومات بالطاعون وانقطع او مرا کشید ۔ پس برائے وحی خدا تعالیٰ کہ تجـالدنـا هست نشانه شد و بطاعون بمرد خيط حياته بالسرعة، وكنتُ أشعتُ هذا الوحي في حياته وأنبأته به فما و رشته زندگی او منقطع شد و بودم که شائع کردم این وحی را در زندگی او و او را خبر دادم پس بالى ومضى بالسخرة۔ ثم بعد ذالك قام رجل لإيذائى اسمه "محمد حسن فیضی"، بیچ پرواه نه کردو تمسخر نمود ۔ بعد ازاں شخصے برائے ایذائے من برخاست نام او محمد حسن فیضی بود اومحہ وكان أعدى أعدائى، وسبّنى وشتمني وسعى لإفنائى وإخزائي، ولعنني حتى لعنه و بود از سخت تر دشمنان من و مراد شنام داد و سعی کرد از بهر ہلاکت من و رسوائی من و بر من لعنت کرد تا آنکه خداوند من ربّى ورد إليـه مـا عـزا إلى نفسى فما لبث بعده إلا قليلا من الأيام، حتى ١٢٧ او را لعنت کرد و هر چه مرا گفته بود سوئے اووا پس گردانید ۔ پس بر وصرف چند روز گذشتند ۔ کہ