مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 341 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 341

روحانی خزائن جلد ۱۹ من ۳۳۹ مواهب الرح العداء لا مبدل لـكـلـمـاتـه ولا راد لما قضى"۔ وأُفــردتُ إلى مدة قدره دشمن خواهند شد۔ هیچکس نیست که تقدیر خدا را بدل کند وارادہ اور ارد کند و من تنها بیکس تا آن مدت ماندم الـلـه لـى مـن الـحـكـمة، وغلب العدا وأشاعوا فتاوى تكفيري في الأسواق کہ خدائے من از حکمت خود بخواست و دشمنان غالب شدند و کفر من در بازار با وکوچه با شائع والأزقة ۔ ثم ألقي في روعي، فأشعتُ أن وقت النصر أتي، وجاء أوان (119) کردند بعد در دل من انداخته شد پس شائع کردم که وقت مدد می آید و وقت شگوفها سم الزهر وانجاب الثلوج من الزبى، وأشعتُ أن آية الله تظهـر إلـى آمد واز پشت با برف بگداخت و شائع کردم که نشان خدا تا سال ثلاث سنين، وأنصَرُ بنصر عجيب من ربّ العالمين، وإن لم أُنصَرُ ولم بظهور خواهد آمد و مدد عجیب داده شوم از رب العالمین مرا خواهد رسید پس اگر مدد نرسید تظهر آية فلست من المرسلين فلما سلَخُـنـا رمضان، وتم ميقات ونشانی ظاہر نشد پس من از مرسلان نیستم پس چون بآخر ماه رمضان رسیدیم و تمام شد مدتِ ربنا الرحمن نظرنا إلى تلك الزمان، فإذا آيات أُلْحِقَ بعضُها بالبعض پیشگوئی سه ساله - نظر کردیم در آن زمانه سه ساله پس ناگاه نشانها یا فتیم که بعض به بعض پیوسته گذرر و مرجان، فشكرنا ربنا على هذا الإحسان، وكيف نؤدّى حق بودند مانند گوہر ومرجان۔ پس شکر کردیم رب خود را برین احسان و چگونه حق شکر بگذارم شكره ومن أين يأتى قوّة البيان طوبى لصبح جاء بفتح عظيم، وحبّذا وقوت بیان از کجا بیارم - چه خوش است صبحی که این فتح را آورد و چه خوش است يوم سود وجة عدةٍ لتيم ۔ إنّا ابتسمـنــا بـابتسام ثغر الصباح، وبشرنا روزے کہ روئے دشمن سیاه کرد۔ ما به تبسم دندان صبح تبسم کردیم و روشنی او ضوره بانتشار الجناح، وظهرت الآيات وأقام الله الدليل، وكشف بازوئے خود گسترده ما را بشارت داد نشانها ظاهر شدند و دلیل را خدا تعالی قائم کرد و حقیقت ایڈیشن اول کے ترجمہ میں مانند“ کا لفظ لکھنے سے رہ گیا ہے (ناشر)