مواہب الرحمٰن — Page 339
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۷ مواهب الرحمن وأشجارهم اجتقت ، وأنوارهم طمست كادوا كيدا، وكاد الله كيدا، 11 و درخت ہائے شان از بیخ کنده و نو ر ہائے شان محوشان شد۔ مگر می کردند و خدا هم فکر می کرد فجعل كل من نهض للصيد صيدا ۔ ألم تر إلـى الـذيـن أنـكــروا آياتي، پس ہر کہ برائے شکار کردن برخاست اور اشکار کرد۔ آیا نگه نمی کنی سوئے آن مردم کہ انکار کردند از نشانہائے من وفـتـنــوا الـمـؤمـنـيـن وصــالـوا عـلـى عـرضـى وحـيـاتـي ۔۔ كيف أذاقهـم الـلـه و ایذا دند حمله مومنان را و حمله کردند بر آبروئے من و حیات من - چگونه رسانید خدا تعالی ایشانرا عذاب الحريق، وجعل بيننا وبينهم فـرقـانـا وغادرهم كالغريق؟ عذاب سوزنده و پیدا کرد در ماوایشاں فرقے ظاہر و بگذاشت ایشان را همچو غرق شده و کذالک جعل لكل عدوّ نصيبا من الذلّة، ذالك بـمـا عـصـوا أمر همچنان برائے ہر دشمن بهره از رسوائی مقرر کرد این از بهراین که ایشان نافرمانی ربهم وقاموا للمقابلة وعُرض عليهم الآيات كالقسطاس المستقيم، رب خود کردند و پیش کرده شدند بر ایشان نشان ہا ہمچو ترازوئے راست والمعيار القويم، فأعرضوا عنها كالضنين اللئيم، فسوف يعلمون و معیار درست ۔ پس کناره کردند ازاں نشان ہا ہمچو بخیل ولیم ۔ پس عنقریب خواہند دانست إذا رجعوا إلى الله العليم وليس بحاجة أن نكتب ههنا تلك الآيات چوں واپس کرده شدند بسوئے خداوند دانا و هیچ حاجت نیست که ما همه آن نشان در بینجا بنویسیم فنكتفي بآيات ظهرت في هذه السنوات۔ فمنها أن الله كان وعدنى پس کفایت می منیم باں نشان با که در بین سه سال ظاهر شدند و از ان جمله نشان با این است که خدا مرا وعدا أشعته في كتابي "البراهين"، وقـد مــضــــت عـلـيـه مـدة أزيد من وعده کرده بود که شائع کردم اور اور کتاب خود براہین احمدیہ و مد تے زیادہ از بست سال بر آن عشرين، وكان خلاصة ما وعد أنه لا يذرني فردا كما كنت في گذشته است و خلاصه وعده او ایس بود که او مرا تنها نخواهد گذاشت چنانکه من در آن حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے' دادند “ ہونا چاہیے۔(ناشر)