مواہب الرحمٰن — Page 332
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۰ مواهب الرحمن فَدَ عُنِي وامض على وجهك، وخُذْ سبيلَ رَجْعِك ۔ فمن الشروط أن لا پس مرا بگذار و همچناں کہ آمدی برو و راه مراجعت بگیر ۔ پس منجملہ آں شرائط این است تباحثني كالمباحثين، بل اكتب ما حاكَ في صدرك ثم ادفع إلى ما كتبت کہ ہمچو بحث کنندگان با من بحث مکن بلکہ ہر شبهتی که دل ترا میگیرد آنرا بنویس باز نوشته خود را مرابده كالمسترشدین، وليكن كتابك سطرا أو سطرين ولا تزد عليه كالمتخاصمين ۔ و می باید که نوشته تو سطری باشد یا دو سطر و براں زیادہ مکن مانند ستیز ندگان ثم علينا أن نجيبك ببيان مفصل وإن كان إلى ثلاث ساعات ۔ فإن بقي في باز بر ما واجب خواهد بود که به بیان مفصل اگر چه تا سه ساعت باشد جواب دہیم ۔ پس اگر بعد قلبك شيء بعد السماع، ورأيت فيه من شناعة، فلك أن تكتب الشبهة شنیدن جواب در دل تو چیزی بماند و در جواب مانوع زشتی به بینی ۔ پس اختیار تو خواهد بود که باز مانند الباقية كمثل ما كتبت في المرتبة الأولى، وهلم جرا ، حتى تجلو الحق وتجد سابق شبه خود بر کاغذ نویسی و همچنین سلسلہ ایں پرچہ ہا جاری خواهد ماند تا آنکہ السكينة، ويتبين ما كان عليك يخفى ۔ وما فعلت ذالك لتسكيتك حق ظاهر شود و تسلی تو شود و چیزی پوشیده بر تو ظاهر شود و این انتظام برائے ساکت کردن و عاجز کردن وتبكيتك ولا لحيلة أخرى، بل إنى عاهدت الله تعالى بحلفة لا تُنسى، أن لا أباحث تو نه کرده ام بلکه من عهد کرده ام خدا تعالی را بقسم که بعد کتاب من انجام آنهم به هیچکس أحدا من كرام كان أو لئام، بعد كتابي "أنجام" ۔ فلا أريد أن أنكث عهدى الأجلى، مباحثه نخواهم کرد پس نمی خواهم که عهد خود را بشکنم و نافرمان خداوند خودگردم وأعصى ربي الأعلى ۔ وقد قرأت كتابي فتقبل عذري، واسلك وفق شرطی وكتاب من انجام آتھم را خوانده پس غذر من قبول کن و موافق شرط من برو إن كنت من أهل التقوى وأُولى النهى ۔ وكتبت في رقعتك أن طلب الحق اگر از اہل تقوی هستی و دانشمند هستی و تو در رقعه خود نوشته که طلب حق ترا از