مواہب الرحمٰن — Page 332
۳۳۰ روحانی خزائن جلد ۱۹ مواهب الرحمن فدَ عُنِي وامض على وجهك، وخُذْ سبيلَ رَجْعِك ۔ فمن الشروط أن لا پس مرا بگذار و همچناں کہ آمدی برد و راه مراجعت بگیر۔ پس منجملہ آں شرائط ایں است تباحثني كالمباحثين، بل اكتُبُ ما حاك في صدرك ثم ادفَعُ إلى ما كتبت کہ ہمچو بحث کنندگان با من بحث مکن بلکہ ہر شیبتی که دل ترا میگیر دآنرا بنویس باز نوشته خود را مرا بده كالمسترشدين، وليكُن كتابک سطرا أو سطرين ولا تزد عليه كالمتخاصمين ۔ و می باید که نوشته تو سطری باشد یا دو سطر و براں زیاده مکن مانند ستیز ندگان ثم علينا أن نجيبك ببيان مفصل وإن كان إلى ثلاث ساعات ۔ فإن بقي في باز بر ما واجب خواهد بود که به بیان مفصل اگر چه تا سه ساعت باشد جواب دہیم ۔ پس اگر بعد قلبک شیء بعد السماع، ورأيتَ فيه من شناعة، فلك أن تكتب الشبهة شنیدن جواب در دل تو چیزی بماند و در جواب ما نوع زشتی به بینی پس اختیار تو خواهد بود که باز مانند الباقية كمثل ما كتبت فى المرتبة الأولى، وهلم جرا، حتى تجلو الحق وتجد سابق شبه خود بر کاغذ نویسی و همچنین سلسلہ ایں پرچہ ہا جاری خواهد ماند تا آنکه السكينة، ويتبين ما كان عليك يخفى ۔ وما فعلت ذالك لتسكيتك حق ظاهر شود و تسلی تو شود و چیزے پوشید و بر تو ظاهر شود و این انتظام برائے ساکت کردن و عاجز کردن وتبكيتك ولا لحيلة أخرى، بل إنى عاهدت الله تعالى بحلفةٍ لا تُنسى، أن لا أباحث تو نه کرده ام بلکه من عهد کرده ام خدا تعالی را بقسم که بعد کتاب من انجام آتھم به هیچکس أحدا من كرام كان أو لئام، بعد كتابي "أنجام" ۔ فلا أريد أن أنكث عهدى الأجلى، ب مباحثه نخواهم کرد پس نمی خواهم که عبد خود را بشکنم و نافرمان خداوند خود گردم وأعصى ربّي الأعلى ۔وقد قرأت كتابي فتقبَّلُ عذری، واسلك وفق شرطی، وكتاب من انجام آتھم را خوانده پس غذر من قبول کن و موافق شرط من برو إن كنت من أهل التقوى وأولى النهى ۔ وكتبت في رقعتك أن طلب الحق اگر از اہل تقویٰ ہستی ۔ و دانشمند هستی و تو در رقعه خود نوشته که طلب حق ترا از