مواہب الرحمٰن — Page 309
۳۰۷ روحانی خزائن جلد ۱۹ واللحي الطويلة ۔ زالت قوة الملة وفـقـد سلطان الدين، وهم يبتغون زينة وریشہائے دراز می نمائند قوت ملت و دین زوال پذیرفت وایشان زینت دنیا الدنيا وقُرب السلاطين۔ ثم مع ذالك لا حاجة عندهم إلى مجدد من الرحمن! و قرب پادشاہان را مے جوئند - باز با وجود این حال نزدایشان ضرورت مجددے از خدا نیست وحسبهم أنفسهم حماة الدين وحماة الميدان اولما التصق بهم كثير من نجاسة وایشان حامیان دین و مردان میدان بس اند و چوں بسیاری از پلیدی الدنيا وعفونتها، وقذرها وعذرتها، ذهب الله بنور عرفانهم، وتركهم دنیا و گندگی آن بایشان پیوست خدا نور عرفان از ایشان بر بود و ایشان را في طغيانهم ۔ ما بقى فيهم دقة النظر وصحة الفراسة، وقوة تلقى الأسرار ولطافة در طغیانی بگذاشت در ایشان بار یکی نظر و صحت فراست و قوت دریافتن رازها و صفائی العقل والكياسة ۔ وأرى أن أبواب الهدى تفتح على غيرهم ولا تفتح عليهم عقل و دانش نمانده ومے بینم کہ در ہائے ہدایت بر دیگران کشاده می شوند و برایشان به سبب لخبث القلوب، فإنهم قطعوا العُلَقَ كلها من المحبوب، وصعب عليهم استقصاء پلیدی دل باز نمی گردند زیرا که ایشان همه علاقه با از محبوب بریده اند ۔ پس گران آمد برایشان الحقايق واستخراج الدقائق وحلّ المعضلات الدينية ۔ ومع ذ ذالك هم الأمناء در یافتن حقیقت ہا و برآوردن دقیقیها و کشودن راز ہائے سربستہ دین و با این همه ایشان والصادقون والصالحون في أعين العامة، والأبرياء من كل ما ذكرنا في در چشم عوام امین و صادق و صالح و بری هستند از همه عیب که درین نوشته هذه الصحيفة فهذا إحدى المصائب على الملة، وليس الطاعون إلا نتيجة بیان کرده ایم پس این بلائے بزرگ است بر ملت و طاعون نتیجه این هذه التقاة، وثمرة هذه الحسنات ! ونرى أن هذه البلاد وشوارعها قد بولغ پر ہیز گاری و براین نیکی با است و می بینم که کوچہ ہائے و راہ ہائے این شہر با