مواہب الرحمٰن — Page 265
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۶۳ مواهب الرحمن وأموالنا بالسياسة والنصفة ۔ وحرام على كل مؤمن أن يقاومها بنية الجهاد، و مالہائے ما بعد الت و سیاست خود می کند و حرام است بر هر مومن کہ مقابلہ ایں دولت کند به نیت جہاد وما هو جهاد بل هو أقبح أقسام الفساد ۔ وهل من شأن فتوة الإسلام أن و آں جہاد نیست بلکه بدترین قسم فساد است و آیاشان مردی اسلام را این می زیبد که تعتاض إحسان المحسن بالحسام؟ ثم اعلم أنا لا نتكلم بشيء في شأن احسان محسن را بشمشیر جواب دهیم باز بدانکه ما درشان خال زدن هیچ مخالفانه التطعيم ، بل نعترف بفوائده وبما فيه من النفع العظيم، ونقر بأن فيه ٢٥ کلام نمی کنیم بلکه ما اقرار فوائد آل و اقرار آنچه در ونفع بزرگ است می کنیم - واقرار میکنیم که درو برائے شفاء للناس، ولا خوف ولا بأس، ولذالك لما شاهدت الحكومة أن صول مردم شفا است پیچ خوف واندیشه نیست واز ہمیں وجہ چوں سلطنت انگریزی مشاہدہ کرد کہ حملہ الطاعون بلغ إلى غايته، وهوله انتهى إلى نهايته، آثرت التطعيم على كل تدبير، طاعون تا نهایت رسیده است و خوف آن تا بکمال انجامیده عمل خال زدن را بر همه تدبیر با اختیار کرد وأعدت له الوسائل بصرف مال كثير ، واجتهدت في بذل وسعها تفجعا و برائے آں وسیلہ ہارا بصرف مال کثیر مهیا ساخت و برائے ہمدردی مردم طاعون زدہ تا بوسعت خود للخلق المطعون، لتغمد به طبى الطاعون ۔ وكان هذا العمل جاريا کوشش کرد تا بدو شمشیر طاعون را در نیام کند و این عمل از سالها جاری بود من سنوات، وما سمعنا مضرته من ثقات، بل كان أهل الآراء يثنون و ما ضرر او از مردمان ثقہ گا ہے نشنیدیم ۔ بلکہ مردم اہل رائے ایں دوا را شامی کردند۔ على هذا الدواء ، ويحسبونه أسرع تأثيرا وأدخل في أمور الشفاء ۔ وكان و آنرا سریع التاثیر و در امور شفا بسیار دخیل می پنداشتند و امر الأمر هكذا إلى أن ألفت كتابى سفينة نوح ، وخالفت التطعيم فيه بأمر الله واقعہ مچنین بود تا بوقتیکه من کتاب خودکشتی نوح را تالیف کردم و در ال کتاب با مرخدائے