مواہب الرحمٰن — Page 265
۲۶۳ راهِبُ روحانی خزائن جلد ۱۹ وأموالنا بالسياسة والنصفة ۔ وحرام على كل مؤمن أن يقاومها بنية الجهاد، و مالہائے مابعدالت و سیاست خود می کنند و حرام است بر هر مؤمن که مقابله این دولت کند به نیست جہاد وما هو جهاد بل هو أقبح أقسام الفساد وهل من شأن فترة الإسلام أن وآں جہاد نیست بلکه بدترین قسم فساد است و آیاشان مردی اسلام را این می زیبد که تعتاض إحسان المحسن بالحسام؟ ثم اعلم أنا لا نتكلم بشيء في شأن احسان محسن را بشمشیر جواب دهیم باز بدانکه مادرشان خال زدن پیچ مخالفانه التطعيم ، بل نعترف بفوائده وبـمـا فيــه مـن النفع العظيم، ونقر بأن فيه ۴۵ کلام نمی کنیم بلکه ما اقرار فوائد آن و اقرار آنچه در ونفع بزرگ است می کنیم ۔ واقرار میکنیم که درو برائے شفاء للناس، ولا خوف ولا بأس، ولذالك لما شاهدت الحكومة أن صول مردم شفا است پیچ خوف واندیشه نیست و از ہمیں وجہ چوں سلطنت انگریزی مشاهده کرد که حمله الطاعون بلغ إلى غايته، وهوله انتهى إلى نهايته، آثرت التطعيم على كل تدبير، طاعون تا نهایت رسیده است و خوف آن تا بکمال انجامیده عمل خال زدن را بر همه تدبیر با اختیار کرد وأعدت له الوسائل بصرف مال كثير، واجتهدت في بذل وسعها تفجعًا و برائے آں وسیلہ ہارا بصرف مال کثیر مہیا ساخت و برائے ہمدردی مردم طاعون زده تا بوسعت خود للخلق المطعون، لتَعْمِد به ظُبَى الطاعون وكان هذا العمل جاريا کوشش کرد تا بدو شمشیر طاعون را در نیام کند و این عمل از سالها جاری بود من سنوات، وما سمعنا مضرته من ثقات، بل كان أهل الآراء يثنون و ما ضرر او از مردمانِ ثقہ گا ہے نشنیدیم ۔ بلکہ مردم اہل رائے ایں دوا را ثنامی کردند۔ على هذا الدواء ، ويحسبونه أسرع تأثيرا وأدخل في أمور الشفاء ۔ وكان و آنرا سریع التاثیر و در امورشفا بسیار دخیل می پنداشتند وامر الأمر هكذا إلى أن ألفتُ كتابى سفينة نوح ، وخالفت التطعيم فيه بأمر الله واقعہ بیچنیں بود تا بوقتیکه من کتاب خود کشتی نوح را تالیف کردم و در ال کتاب با مرخدائے