مواہب الرحمٰن — Page 251
۲۴۹ مواهب الرحمن روحانی خزائن جلد ۱۹ أتحسبون الافتراء كأرض دَمِثِ دمثها كثير من ا الخطا، واهتدت إليها آیا گمان میکنید افترا را که همچو زمین نرم ست که نرم کرد آنرا بسیار گام ہا۔ و راه یافت أبابيل مـن الـقـطـا؟ كلا۔ بل هو سمٌ زُعاف من أكله فقُعص من غير مكثِ سوئے آن گروه در گروه مرغان سنگ خوار۔ ہرگز نیست بلکه آن زہر قاتل است هر که آنرا بخورد بے توقف بمرد وفنى ۔وكيف يستوى رجل خاف مقام ربه فعلم من لدنه وأُعطى آيات كبرى، و نابودشد و چگونه برابر شود مردی که از خدا بترسد پس از طرف او نشانها و صلاحیت عقل یافت۔ ونورا وصلاحا ونهى، وأُرسل إلى خلـق الـلـه ليهديهم إلى سبل الهدى۔ و سوئی مخلوق فرستاده شد تا اوشاں را طرف راہ ہائے ہدایت رہنمونی کند ورجل آخر یمشی کلصوص في الليل ومال عن الحق كل الميل، وسرى إيجاس و مردی دیگر ست کہ ہمچو دُزداں بشب می رود و از حق دور تر رفته و دور کرد در دل داشتن خوف الله واستشعاره، وتسربَلَ لباس الافتراء وشعاره، وقصر همه على الدنيا خوف الہی و پنہاں داشتن آن و پوشیده لباس افترا را وجامه اورا۔ وہمہ ہمت خود بر دنیا التي يتجنّها ولا يقصد الآخرة ولا يجتليها؟ كلا۔ لا يستويان، وللصادقين گماشت و می چنید او را و قصد عاقبت نمی کند و نمی بیند آنرا هرگز این ہر دو برابر نیستند و برائے صادقان قد كتب الفرقان۔ وعـد مـن اللـه الـرحـمـن في كتابه القرآن۔ فلا حاجة نوشته شده است که در ایشان و غیر ایشان ما به الامتیاز باشد این وعده است از خدا تعالی در کتاب او که قرآن مجید ست۔ لأعدائى إلى أن يشرعوا رماحهم، أو يتقلدوا سلاحهم، أو يكفروا أو يفسقوا، پس بیچ حاجت نیست که نیزه با بجنبانند و سلاحها بیاویزند یا مرا کافر بگویند و فاسق بدانند فإن هذه كلها من قبيل الفحشاء ، وإن الموت منقضّ على كل رأس من السماء ، کہ ایں ہمہ طریق با از طریق فحش ست۔ وموت آواز می کند از آسمان بر هرسرے ۔ فلم يختارون سبيل الأتقياء وما فى أيديهم إلا الظن، وقد أهلك پس چرا تقوی اختیار نمی کنند و در دست شاں بجز بن کدام چیز است و پیش زمیں حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے' يجتنیھا ہونا چاہیے۔(ناشر) -