مواہب الرحمٰن — Page 250
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۴۸ مواهب ا ٣٠ الزهر والثمار أتى، وكاد أن تنجاب الثلوج وتخرج المروج، وحان أن يُنبَذ گلها و میوه با بیامده و نزدیک شد که برف با بگدازند و سبزه با بیرون آیند و بر انداخته شوند الذين انتبذوا الحق ظهريًا، وملئوا فيما دوّنوه أمرًا فَرِيَّا، وكان مَرْجُوا منهم آنانکه حق را پس پشت انداختند و در کتب ہائے خود دروغ را جمع کردند و از علماء این امید داشته بودیم أن ينبهوا هممهم، ويوجّهوا إلى التعاون كَلِمَهم، ويساعدوا بما يصل کہ ہمت ہائے خود را خبر دار کنند و سوئے مدد کلمات خود را توجہ دہند۔ و تا بحد یکه ممکن باشد مدد ما إليه إمكانهم، ويقوم به بيانهم ۔ فـخـالـفـونـا لا بِسِر القلب بل بجهر اللسان، کنند و تا بحد یکه بیان تو اں کرد بیان کنند پس مخالفت ما کردند نه بدل بلکه بجبر زبان و تیز کردند وحدوا السُنَهم إلى حد كان في الإمكان، كأنهم سباع أو حيوات، وكأنّ زبان ها را تا بحد یکه امکان داشت گویا اوشاں درندگان هستند یا ماران و گویا ألسنهم رماح أو مـرهـفـات۔ وما كان جوابهم إلا أن يقولوا إنه دجال زبانہائے شاں نیزہ با هستند یا تیغہا۔ وجواب ایشاں بجز ایس ایچ نبود که این دجالی است من الدجالين، ومـا تـذكـروا من درج من المفترين ۔ أوضعت لهم از دجالان و یاد نه کردند آنانرا که از مفتریان گذشته اند آیا برائے شاں پیچ قبول في الأرض أو أرى الله لهم من الآى الموعودة لـلـعـالـمين؟ ومن قبولیتی بر زمین پیدا شد یا خدا تعالیٰ برائے شاں نشانہائے موعود خود بنمو و ہر کہ أراق كأس الكرى، ونصنص ركاب السرى، ونظر إلى زمن مضى، فلا يخفى ریخت کاسته خواب را و نیک را ند شتران شب سیر راه و نظر کرد در ان زمانه که بگذشت پس براو عليه مآل المتقولين ۔ أتعلمون رجلا ورد حمى الحضرة كالسارقين، ودخل انجام کار مفتریان پوشیده نخواهد ماند آیا میدانید انسانی را که در مرغزار حضرت عزت آیچو دزدان بیاید و در حرم الله كـالـلـصـوص الـخـائـنين، ثم كانت عاقبة أمره كـالـصــادقين؟ حرم الہی ہیچو دزدی کنندگاں خیانت پیشه داخل شد باز انجام کار او آیچو راستان بود